Je draait je op je zij, dan op je rug, dan op je andere zij, dan heb je te warm en ga je op je deken liggen, dan heb je te koud en ga je er weer onder liggen, dan heb je weer te warm en haal je u deken uit u laken, dan draai je je weer op je zij, op je rug, dan denk je, misschien gaat het beter als ik op mijn opblaasbaar matje slaap, blijkt van niet, dus je kruipt terug in je bed, dan ga je naar toilet. We zijn ondertussen al 3 uur verder, zonder een minuut slaap, ondertussen piekerend over het examen van morgen en al die erna, over het nabije einde, denkend aan leuke dingen, aan al het geregel, aan de toekomst... Om 4 u snachts komt Viviana terug van haar studeersessie in de bib, en uit nood aan menselijk contact houden we een manzanillathee + homeopathiefeestje met ons 2 en daarna back to bed, waar zich het scenario herhaalt van de eerste helft van de nacht, met nóg meer toiletbezoek door de thee, tot het 8u is en ik moet opstaan en examen pediatrie gaan maken. (en in de namiddag kan je enkel onzinnige tekst schrijven op je blog)
Ondertussen is het eerste examen achter de rug, geslaagd vermoed ik. En weet ik dat je ook examens kan slagen zonder slapen, mooi meegenomen.
Het is echter niet al kommer en kwel hier, vooral als de zon schijnt, en ik op het dakterras van Chiara met zicht op de bergen en een halve kathedraal kan gaan studeren, of als we 'savonds als pauze een ijsje gaan eten op de plaza mayor die rond 9u uitpuilt van mensen met hetzelfde idee.
Én niet te vergeten: als Caroline op bezoek komt! En tegelijkertijd Eyjajakfalöful zijn as tot over Spanje blaast. Jammer voor Caroline, (maar toch niet té hoop ik), te meer daar na 1 zonnige avond, de rest regenweer was, maar leuk voor mij, om 3 dagen langer haar leuke companie te hebben, om rond te wandelen, uren in de bib te slijten en te leren nadenken over maar 1 keer per week naar de supermarkt gaan (ik ga elke dag, soms 2 keer per dag :)
Om te tonen dat het weer ook hier wisselvallig kan zijn: hier een foto van Elise en Chiara op een willekeurige lentedag, na de twee foto's van Caro en ik op een andere willekeurige lentedag
Een andere gebeurtenis was het afscheid van Salma (ze maakt al haar examens in 2e zit en zal dus pas in juni terugzijn) die voor de gelegenheid een heerlijke couscous gemaakt heeft en alweer met interessante en grappige Arabische verhalen afkwam. Blijkt dat de Libanezen een beetje de Hollanders onder de Arabieren zijn (wat betreft zot-heid en extravertie). Een van de weinige gelegenheden voor een foto van de 4 kotgenootjes:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten