Sfeerbeelden van de voorbije week

lunes de aguas (officiële feestdag hier ter viering van de terugkom van de prostituees na de vasten, zoals reeds in vorig berichtje aangekondigd. Wordt gevierd met reuze picknick-botellon aan de oevers van de rivier, met djembe's, jongleurs, fluitspelers, en dansende, etende en vrolijke mensen),

pizzadeeg in aanmaking

zondag- marktdag, helaas, want zaterdag- uitgaansdag en de markt is alleen in de voormiddag, en een heeeeel eind stappen

Ondertussen ben ik ook 23 jaar geworden.
Ik zou deze schitterende gebeurtenis in Portugal vieren, dankzij de gastvrijheid van de geschiedenisfaculteit, van wie ik mocht parasiteren voor het busreisje naar Lissabon . Gastvrijheid is echter een ding, organisatie is iets anders. Na heel veel tegenstrijdige nieuwsjes van wel plaats-geen plaats-toch plaats-toch geen plaats, wist ik enkele uurtjes voor vertrek (mijn picknick en bijna mijn valies waren al klaar, snif), dat er toch geen plaats was voor mij. Echt veel getreur was er niet, in de plaats kon ik het vieren met al mijn beste maatjes behalve Sara, die wel naar portugal mocht, en Elise die met haar broer een reisje naar Granada en Cordoba deed. Hun cadeautje heb ik gelukkig wel gekregen :) nl een kleedje, waarvoor het nu, zelfs is spanje, weer te slecht weer is om te dragen tss.

Het feestgebeuren zelf was niet zoveel anders dan de andere feestavondjes op ons kot, maar daarom dus perfect, nl drinken, praten, lachen, met muziek (van de computer of live harmonica of acordeon), en midden in de nacht beginnen koken, deze keer een hele zak patatten omgevormd naar frieten, ter ere van belgië, (beeld ik mij in:), als extraatje zongen ze voor mij, en kreeg ik cadeaus, joepie!

En hoe kan je beter een nieuw levensjaar beginnen, dan met een milkshake en een nieuw kapsel.

En om te zorgen dat jullie geen gil geven zoals mijn Frans kotgenootje toen ze terug kwam van haar reisje en mij zag, zo zie ik er nu uit:

Zoals het klokje thuis tikt...

...tikt het toch eigenlijk nergens!

Vandaar: hier een GROOT DANKWOORD:

Dankjewel philippe voor het ophalen van de luchthaven en de algehele moeite om elke keer heen en weer van brussel naar mij te rijden én zelfs bedankt voor de blinkende indische oorbellen en voor aallle aandacht en liefde,

dankje bomama voor het eten paasmaandag,

nicolas papa mama en skypelouis voor de gezellige familiedag, en extra papa voor het voeren en halen en rondrijden zodat ik overla naartoe geraakte, en extra mama om mij het gevoel te geven echt op vakantie te zijn

mamie en bonpapa voor het namiddagje in de tuin van avondvrede,

katya voor de tiramisu-appeltaart en bijpraten op het terrasje in de belgische zon,

Ruth! voor het verjaren net als ik terugwas én dat vieren met een alomgekend lekker eetfeestje, dankjewel ook dorothee, liesbeth, sylvie, caro voor de aanwezigheid op Ruth haar feestje:), en sylvie en caroline om ervoor thuis al te komen voor-eten,

Thaïs voor het prachtig rondfietstoertje in brugge, en naar damme, en de pannekoek en de ontvangst bij je thuis,

Elisabeth en Jonas, vriend van Elisabeth:), en ook nog een keer Billie voor de superleuke avond in het Oud Klooster om nog een keertje goed bij te lachen, voor veel herhaling vatbaar een keer ik terugben hoop ik!

Eline voor de minisalamancameeting in Leuven

En heel bedankt alle Leuvense maatjes (barbara, toon, caro, dries, margo, billie)voor de supergezellige laatste avond!

Terugkeren naar Spanje deed eventjes weer een beetje pijn, tot ik hier op kot vrolijk ontvangen werd en er toevallig een etentje gepland was, bereid door Elise's broer hier op bezoek, die toevallig kok is, mmmmmmmmmmm

Nu beginnen de laatste 2 Salmantaanse maanden, gevuld met stages oftalmologie, neurologie, laatste lessen, blok en examens. En af en toe nog een vrije dag voor een of andere patroonheilige, of zoals vandaag, om de terugkeer van de prostituees in de stad te vieren, die eruit geband waren tijdens de vasten.

de nacht was koud en donker, en duurde veel te lang

Enkele dagen en meer dan 10 processies later, richt ik mij weer tot jullie.

In de kleuterklas, met mijn beste vriendin toenertijd, stond ik soms vanaf het begin van de speeltijd in de rij, om toch maar vooraan te kunnen staan om naar de klas te wandelen. Lijkt iets onnozel, maar sindsdien heb ik al uren vooraan staan wachten om koningen te zien passeren, soldatendefilés, danseressen, stieren, gentsefeetsenstoets, om zonsopgangen, concerten... mee te maken vanaf de beste plaats. Elke keer is het koud, duurt het veel te lang, worden de mensen rond u vervelend en zijn er storende kinderen, omdat iedereen de beste plaats wilt, en iedereen hoopt: "het kan maar beter de moeite zijn" en "zoiets doe ik geen twee keer!". En toch, we staan er altijd met z'n 1000-en opnieuw en opnieuw, en opnieuw.
Dit weekend heb ik mij gespecialiseerd in de categorie 'religieuze processies'.

Deze van vorige zondag was een kleintje, om al wat de sfeer te leren kennen. Waar ik in mijn vorig bericht een beetje spottend klonk, hebben de processies witte 'klukluxers' van woensdagnacht, vertrekkend van de schitterend verlichte kathedraal onder begeleiding van trommels en muziek stijl 'o hoofd vol bloed en wonden', mij met ontzag en bewondering gevuld!
Ondertussen ben ik ook dat stadium alweer voorbij en ben ik ze lichtjes beu. De nacht doorsteken in Zamora, mooi klein stadje en bekend om zijn processies, om er alweer een stuk of 3 te zien, kan er voor iets tussen zitten.

Hier ziet u een willekeurige muur in Zamora.
De leeuw van vlaanderen is blijkbaar ook die van zamora/castilla y leon, en naar het schijnt ook die van normandië. (en de waalse haan is eigenlijk die van heel frankrijk)

Hier kan u nog net een glimp opvangen van de virgen

Vol energie aan het station:)

De companie was gelukkig goed, en er waren enkele indrukwekkende momenten en beelden, zoals de volledige stilte onder het publiek toen alle lichten uitgingen en alleen nog kaarsjes en witte puntmaskers te zien waren en ze een kerklied begonnen te zingen.

Tussen de processie van 12u en die van 5u is het de gewoonte dat iedereen uitgaat en daarbij de nodige hoeveelheid alcohol verzet, een beetje zoals carnaval. Niet voor niets noemt men die van 5u " la procesion de los borrachos", vol zotte/zatte gemaskerden die flirten met de meisjes langs de kant, die snoepjes uitdelen, en in het algemeen meer op een soort clowns lijken dan op serieuze katholieken. Was een beetje een parodie op alle seriositeit van de andere optochten. Nochtans, ook in deze processies droegen ze van die reuze-jezus-taferelen op hun schouders mee.

3 Borrachos

om 8u dan, doodmoe, verkleumd van de kou (het was rond de 2°) en met pijn aan de voeten: zzzzzzzzzzzz