maandag 29 maart 2010

en toen was het zomer en toen weer winter

Even eerst een kleine update: het laatste examen inclusief de spaanse presentatie zijn goed afgesloten, ik zag mijn publiek bemoedelijk glimlachen en knikken om aan te duiden dat ze waarschijnlijk niet alles verstonden maar de moeite wel aprecieerden.

Een weerberichtje:
Het regent hier nog steeds elke dag, behalve die ene palmzondag toen we zon kregen en een temperatuurstijging tot 25°, dankzij de inspanning van 1000-en processerenden gelovigen volgens mij.
Uiteraard weet iedereen dat de eerste zon van de zomer het hardste brandt, maar het is gemakkelijker te geloven dat die paar uurtjes in de zon echt geen kwaad kunnen zodat we toch nog niet massaal zonnecreme moeten gaan zoeken. Als resultaat: allemaal mooie rooie gezichtjes 's avonds en hoofdpijn door een zonneslag. aah die mooie zomerdagen!

Vandaag regent het weer en zitten we weer onder de 10°. De Spaanse zomer is als een oude Dieselmotor.

De Marokkaanse kotgenote die af en toe voor onbepaalde tijd naar huis verdwijnt is nu ook plots teruggekomen, net op tijd voor la "hora de la tierra", waaraan hier niemand behalve wij 4 aan meededen geloof ik (omdat er op dat uur bijna niemand thuis is, iedereen op straat). Het is ook een beetje een vreemd idee, zo een uurtje zonder licht, maar het geeft ons weer iets om ons mee bezig te houden en ons ecologisch bewust te voelen haha. Met een kaarsje en ons 4 gezellig in de keuken, kregen we eindelijk de gelegenheid om Salma, die vanaf dat er bezoek is liever op haar kamer blijft, (en er is hier bijna altijd bezoek) beter te leren kennen. Blijkt dat ze een meestervertelster is, griezelverhalen, geschiedenis van Marokko en over de relaties binnen het Midden-Oosten, jeugdverhalen... en verontwaardiging over wat die religieuzen leuk vinden aan de semana santa.

Dit brengt mij dan bij La Semana Santa.
Die begint hier de vrijdag voor palmzondag, om er al een beetje in te komen, met een luide processie met trommels en trompetten door ons straat, rond 2u snachts. De straten waarin anders studenten regeren zullen vanaf nu dag en nacht overspoeld worden door kluklux,religieuzen,reuzenchristusbeelden,blootvoetigen, fanfares en ook een paar gewone mensen denk ik... in de meer dan 20 processies.
Hier ziet u de voorbereiding van de palmzondagprocessie, we hadden ons per ongeluk mee ingesloten in de kathedraal waardoor we geen detail misten.

Op palmzondagvoormiddag was er een processie met superveel kindertjes van 0 tot 99 jaar, allen vol trots om mee te mogen stappen. Vooral dezen die het zware kruis mochten dragen en het altaartje met reuzenbijbel zagen er dolgelukkig uit.

Het christendom is lijden. (maar lijden op een impressionante manier, zoals de mannen die biddend onder het minstens 10 000 kilowegende tafereel van jezus met zijn ezel, meer dan 2u hebben rondgelopen, zonder een woord klagen (denk ik toch) en zonder zelf iets te zien, want ze zaten verstopt onder het tafereel)

Deze semana santa zal de komende week ons belangrijkste entertainment worden, dus u hoort er zeker nog van, tot vervelens toe!


maandag 22 maart 2010

Het (eind)weekend van Las Fallas!
Als je niet naar las Fallas geweest bent in je erasmusjaar, ben je niet op erasmus geweest. Onder dit motto trok het met hele bussen van Salamanca naar Valencia, waar het dag en nacht feest was, met optochten van de fallas (iets zoals heel geëvolueerde carnavalswagens), heel veel volk, muziek, vuurwerk, en als hoogtepunt, de verbranding van de meer dan 100 wagens...

Het was dan ook bijzonder jammer om alleen achter te blijven in Salamanca. Gelukkig was er nog Elise, om ons samen te beklagen over het feit dat we ons met ons twee zouden moeten bezighouden. Én gelukkig was er Enrico, die Viviana te hard mistte (zij was naar Granada) en daarom als interimkotgenoot bij ons op weekend kwam, zodat we toch alweer vele leuke uren beleefd hebben.
Twee dingen sprongen er uit dit weekend:
1. de benefietavond voor Chili (ons samen amuseren 'dankzij' de miserie van anderen, altijd een beetje een raar concept; als het geld maar goed terechtkomt), met contrabas, piano, gitaren, panfluit, dwarsfluit, zangers, djembes met traditioneel puerto ricaans gedans, harmonicamuziek en ambiance...
2. het immergeslaagde concept voor een dag vertier, een wandeling in de sierra de Francia, met Belgische Elise, Franse Elise, en Chiara de 'nieuwe van turijn'. Heel erg lastig maar ook heel erg mooi. Enkele beelden:
Belgen houden van de decathlon
Dit zouden duiven kunnen zijn, of merels, of spreeuwen, of vinken,
maar een echte vogelkenner zal hier ongetwijfeld wreetzuchtige gieren in zien, (en iemand met fantasie tibetaanse arends)
Het landschap, ik geef de vogels geen ongelijk om hier een beetje rond te zweven en konijntjes te komen eten
En als beloning, lekkere thee in de teteria van La Alberca

Dan nog enkele weetjes:
1.ondertussen ben ik gelukkig geslaagd voor pediatrie en eindelijk ook voor geriatrie, alwaar ik door de pre-examensolidariteit alweer een paar spaanse bijna-vrienden heb gemaakt, plan gelukt:)
2.de einddatum ligt vast van dit nu al onverbeterlijk jaar. Heel veel woorden zal ik er niet aan vuil maken, want het maakt mij toch een beetje triestig. Zoals het klokje thuis tikt, tikt het ondertussen in Salamanca namelijk ook.


maandag 15 maart 2010

France vs España


Frans - Spaans
baguette - pan
petit pain au chocolat - napolitana
gastronomie - tapas
wijn - sangria
Hendaye - Irun
Santi - Emmylou

Tegenstellingen die je alleen kan tegenkomen in: Baskenland!!

Om Santi op de grens te ontmoeten moet je er iets voor over hebben:) , 6u een half treinen, met bezigheidstherapie: cursus geriatrie, en als pauze psychiatrie, en als luxepauze kijken naar een prachtig voorbijglijdend landschap van besneeuwde bergen, groene dalletjes, schapen, stieren, ezeltjes, verlaten dorpjes, kleine stations...

Nadat we elkaar in het hotel gevonden hadden, zijn we er direct ingevlogen met een bezoek aan de industriële zone, en het gigantisch winkelcentrum van Irun.
Hier ziet u Santi genieten van ons heerlijk onbijtje in de plaatselijke bakker. Cafe con leche y courasants, mmm. De dag kon al niet meer stuk.
Ons twee uur lange wandeling bracht ons langs een prachtig inhammetje met bootjes, daarna nog een ander inhammetje met nog meer bootjes, palmbomen en gewone bomen, rolschaatsende kindjes en wandelende oudjes.


Ook de ZON WAS VAN DE PARTIJ!!!!
En de lucht was HEEEELEMAAL BLAUW, behalve die meeuwen
We aten pizza (nu er eindelijk geen italianen in de buurt waren om te zeggen dat pizza's in andere landen dan italië niet te eten zijn), of zalm op een terrasje! En 's avonds picknick in de haven.

Verder bracht de wandeling ons langs baaitjes, marktjes, grote kliffen, rotsen, het strand, en de zeeeeeee!
Hier is Santi zo blij dat hij opstijgt!
Doornroosje had geen ongelijk om midden in het natuurpark haar buitenverblijfje op te trekken, met uitzicht op zee: Santi had zich voor de foto's van vandaag speciaal in zeekleuren gekleed:)






Om te zorgen dat mijn kotgenootjes mij niet te hard zouden missen dit weekend had ik deze heerlijk verbrande taart achtergelaten:)
(met belgische chocolade, waarvan naar ik ergens las 99.5% door kinderarbeid vergaard wordt, dit is dus mijn laatste sluikreclame, de rest van de chocola zal ik stilletjes in mijn eentje verwerken)

woensdag 10 maart 2010

pediatrie, psychiatrie en een paraplui

Vorige week in een grote notedop:

pediatriestage beëindigd. Het is interessant geweest, heel vriendelijke dokters (soms wel vriendelijker tegen ons dan tegen de patiëntjes), en veel binnenpretjes voor mezelf, zoals bvb de hematologe zien sukkelen over hoe ze 'Hodgkin' moet schrijven (er kwam iets uit als Chodkiend), of 'Henoch Schonlein' (Cheno Solein). Om de dokter in haar eer te laten heb ik haar maar niet verbeterd:)
Ze hebben wel nog zo van die verwarringen, die spanjaarden, zoals de website "www.4shared.com", een soort minerva opgericht door de studenten, noemen zij: 'cuatro saret', U2 is 'Oe dos'. Lachen doen ze niet hahaha maar jajajaja (want j is een hollands g).

Gisteren was er het pediatrie-examen, met succes gemaakt (hopelijk), en morgen begin ik geriatrie te studeren (veel zal niet nodig zijn, want ik ken nog alles perfect van het vorig examen pff), daarna blijft er dan nog 1 examentje over plus een spaanse presentatie voor huisartsgeneeskunde. Haha, dit worden leuke tijden.

Ondertussen is de psychiatriestage begonnen. De eerste dag kwamen we al niet met lege handen thuis, de patiënt was nl. zo vriendelijk ons met boekjes en foldertjes bij te staan in ons proces naar het vinden van God.

Ondertussen heb ik vooruitgang gemaakt op sociaal vlak, nl een aantal Spaanse bijna-vrienden leren kennen, een paar nieuwe erasmussers, disneyfilms bekeken met kotgenootjes en ons vaste huisgasten, churros en tiramisu eten met onhoudbare regen op de achtergrond mmmm en kleine uitjes doen om te onstpannen voor het examen, zoals de zondagvoormiddagmarkt. Een uur wandelen in de regen, de parapluverkopers daar konden hun geluk niet op. Ook ik heb mij laten doen, en dankzij die goeie ouwe Murphy, heeft het vanaf het moment dat ik de paraplu kocht nog maar 3 druppels geregend.
Duuus nu schijnt de zon en wordt het ZOMER!!!! (hoop ik heel heel echt!)