3 meisjes, een jongen en een kakkerlak

Het semester loopt ten einde, er wordt hier gestudeerd, gewerkt, gekuist, de was gedaan, gegeten(pannekoeken, pasta, channuka, of pasta, of paellatortilla of pasta, of mmm satay uit maleisie), in goeie companie van italiaanse, belgische, franse maatjes en Foo, maleisier die ik op zijn afscheidsfeestje op ons kot leerde kennen. Beter laat dan nooit...

En tenslotte, er wordt hier hard gevochten tegen de invasie van de kakkerlakken. Onze grootste angst is dat de kakkerlakken ons flat overnemen terwijl wij op vakantie zijn, en daarna niet meer zullen willen weggaan.
Wat is juist het probleem van een kakkerlak vraagt u zich af? Ze bijten of steken immers niet, ze vliegen niet, ze zuigen geen bloed, ze eten de oogst niet op. Nee dat inderdaad allemaal niet.
Hét belangrijkste probleem is, dat ze zoooo onuitstaanbaar VIES zijn. Ik ben geen Pluk van de petteflet, helaas.
Bovendien zijn ze naar het schijnt onvernietigbaar, groot, lopen ze veel te snel met hun vieze poten, én kunnen ze doen alsof ze dood zijn, en u dan superhard doen verschieten als ze ineens verrijzen en in u richting lopen.
Het kost ons telkens meer dan een kwartier strategiebepaling voor we er een kunnen elimineren. Een houdt de plastiek zak vast, een jaagt de kakkerlak in de richting van de plastiekzak, en een staat wat op en neer te springen met de handen in de lucht en 'aah que asco' roepend. De man bleef uiteraard in de keuken, uit schrik. (de kakkerlak was in de badkamer)
Zo hebben we er al 4 geëlimineerd. Maar gezien het gat in de muur waaruit ze komen, pas na de kerstvakantie gedicht wordt vrees ik het ergste.

ps Binnen 5!!!! dagen kom ik naar huis

Kerstmis in Sevilla -- Oudejaar in Salamanca

appeltjes van oranje met de Giralda van de kathedraal

5-8/12: verlengd weekend ter ere van Maria haar inmaculada concepcion; Om dat ten optimale mee te kunnen vieren ben ik met Elise en een Amerikaans meisje Julie, naar de meest katholieke streek van Spanje vertrokken, nl Andalusië, en meerbepaald: Sevilla!!!

Het was er een en al kerstsfeer, en als de technologie bestond had ik jullie hier de geur van de gepofte kastanjes in de straten laten ruiken, ook de geur van de wierookvaten, ik had jullie laten luisteren naar de tuna's (groepjes mannen van verschillende faculteiten aan de unief die zingen en gitaarspelen) en de andere kerstzingende groepjes, verder had ik jullie laten proeven van de heeeeerlijk tapashapjes daar, een beetje laten meegenieten ook van de flamencodanseres (die misschien een man was);oja en ten slotte had ik jullie de warmte van de zon willen laten voelen :)

Maaaar jullie zullen het moeten doen met de foto's:) en mijn tekst. Sevilla heeft ons alledrie betoverd, met de kleine straatjes, de parkjes, het alcazar (moors paleis met prachtige tuinen met doolhof, appelsienbomen,patiootjes,palmbomen...), de kathedraal met graf van colombus, en zooooveel meer.


Twee dagen na thuiskomst was het feest der feesten in Salamanca (een van de vele feesten der feesten eigenlijk), nl NOCHEVIEJA universitaria, of oudejaarsavond voor studenten, omdat bijna iedereen naar huis gaat in de kerstvakantie en we zoiets toch samen moeten vieren.
Een hele uitdaging voor smetvrezend salamanca (elke dag wordt elke straat minstens 1 keer piekfijn gekuist), al voor het feest begon stond al een legertje kuisauto's klaar om elk papiertje of flesje op te vangen.
Eens de meer een feest om niet te vergeten, iedereen die dolgelukkig en overenthousiast gelukkig nieuwjaar wenst, aaalle vriendjes die je hier gemaakt hebt in de voorbije maanden waren om 12u om de plaza mayor aan het aftellen, daarna aan het rondspringen, roepen, aan het knuffels geven, aan het gelukkig nieuwjaar kussen, met kerstmutsen, rendieroren, op de achtergrond van de lelijke verlichte kerstboom en politiebewaking.... (en verdwenen daarna in de talrijke overvolle bars om tot een gat in de nacht verder te feesten)

Een doorsnee spaanse dag

Zoals de titel zegt, zo zien mijn doordeweekse weekdagen eruit:

9u30 met moeite opstaan uit een warm bed

voormiddag: dingen doen, zoals naar de winkel gaan, de was doen, een uurtje aanschuiven in de bank om kotbazin te betalen, of cursi onderstrepen oooof: post krijgen VAN SINTERKLAAS :-)

Postpakket:)

Ons kerstkous met inhoud van het postpakketje in:)

13u les pediatrie of neurologie

14u broodje tortilla gaan eten in de cafetaria

15u met een paar maatjes gaan onderstrepen in de mooie rechtenbibliotheek en cafe con leche drinken

18u dar una vuelta = een wandelingetje doen in stad of met andere woorden, naar een cafeetje wandelen en iets drinken. Of met elise kerstversiering gaan kopen bij de chino's (chinezen): een overmaat aan kitch voor slechts 2 euro per persoon:)

Ik wou persé een sneeuwmannetje

19u internet/een beetje rondhangen in de keuken/dutje doen

20u soms salsa les

21u30 eten (oa diepvriespizza van italiaanse kotgenote: ook zij zondigen en eten vettige niet-italiaanse pizzavarianten, die toch zooo lekker kunnen zijn)

22u skypetijd

00u FIESTAAA of slapen :)

En soms, in een verlengd weekend ter ere de Heilige Dag van de Onbevlekte Ontvangenis, maak ik een reisje, zoals naar warm en zuiders Sevillaaa

el espirito santo

Ter opvrolijking van alleen tekst, hier een foto van mijn biotoop als ik op kot studeer (met dank aan de gulle schenkers voor de orchidee en de kaartjes en de poster!)

Wat is er beter dan een regenachtige koude zondag (tussen haakjes: hier is regen iets minder onaangenaam dan in belgie, het maakt het stadje een beetje mysterieus, en het regent toch maar maximum twee dagen per maand, dus valt te verdragen), met een paar goeie erasmusvrienden, naar een Spaanse mis te gaan in de kathedraal?
VEEL!
Het was nl koud in de kerk, we waren een uur te vroeg, de 14 van de 15 aanwezige priesters doen de viering in het Latijn en maar af en toe wordt er spaans gesproken (bovendien stonden ze de helft van de mis met hun rug naar ons te fluisteren) er zijn alleen eentonige gezangen, en het duurde een UUR en EEN HALF! De hostie in wijn gedoopt maakte het maar een beetje goed.
Maar het gaf wel een zondagsgevoel, ik was niet alleen, voor de mis zijn we koffie gaan drinken en erna chocolademelk van mijn goeie cote d'or chocolade.

In de namiddag ben ik nog bij Marta op kot gaan studeren want morgen is het examen, met lekkere rijstpap van haar Spaanse kotgenoot die supergoed kan koken.

En om 7u zijn we met twee Belgische maatjes (allebei Marian(ne)), Elise en Thomas en 100-en Spaanse studenten en 1 opa in een cafeetje naar dé match van de eeuw (of van 2 keer per jaar) gaan kijken: Barca-Madrid. Wegens stoelgebrek hebben Marian en Marianne ons stoelen van thuis meegebracht, waarvoor veel dank!
Het werd 1-0 en ik weet nog steeds niet voor welke ploeg ik meest ben (die met de mooiste mannen (Madrid)/de mooiste kleuren (barcelona)/de dichtstbijzijnden (madrid)/de mooiste trainer (barcelona)/het beste voetbalspel-> maar dit laatste kan ik niet zo goed beoordelen/de winnaar (barcelona)/de underdog).

vreemde man

We hebben een nieuwe bewoner in ons apartement, een die net als mij de voordelen heeft ontdekt van een voordeur die niet op slot kan. Ik ontdekte het toen ik 's nachts thuiskwam en mij realiseerde dat mijn sleutels nog binnen lagen. Hij ontdekte het een paar uur eerder en lag vredig te slapen in ons traphal.
Mensen die mij kennen (zoals jullie allemaal die dit lezen waarschijnlijk) weten dat ik niet veel nodig heb om schrik te hebben: een vreemde man in het donker met een wreedaardige grijnslach op zijn gezicht en het nieuw verspreide gerucht dat er in de veiligste stad ter wereld (zijnde salamanca) een actieve verkrachter rondloopt, zijn genoeg om mij half hysterisch naar mijn deur te doen lopen en aan te bellen tot mijn klok-rond-studerende kotgenote kwam opendoen.
Na schrik voor kakkerlakken in ons keuken is er dus schrik voor die zwerver bijgekomen, wat mij telkens 10 minuten veiligheid-checken kost telkens als ik binnen en buiten kom.

Leuker nieuws: woensdag was er 'noche de chocolate' georganiseerd door mezelf, met mijn 3 kg chocolade cadeau gekregen van mama en papa. Met mijn kotgenootjes en zotte Belgische maatjes werd het een groot succes, en voor herhaling vatbaar (want ik heb nog meer dan 2/3 over).

examen - billie - madrid

Gentse trots op het examen: ik heb een 8 op 10 en ben daarmee bij de beste onder de spanjaarden en erasmusstudenten, waarvoor de prof mij openlijk gefeliciteerd heeft, gelukkig in een les waarin ik niet was:) en mag dus ene beetje minder studeren voor het volgende examen (30 november) want de punten worden opgeteld, joepie!

Het weekend na het examen mocht ik philippe gaan verwelkomen in madrid, een dagje spaans transport, 6u op de bus en 2u op de metro, maar het was de moeite waard :) 's avonds was er een spagetti-avondje georganiseerd bij een Belgische vriendin, zodat billie toch een beetje kon meepraten.
Gezien ik elke voormiddag nog practica's neurochirurgie had konden we tijdens de week niet echt veel leuke dingen doen behalve wandelingetjes maken in salamanca (dat toch nog steeds heel mooi is), een keertje gaan eten, films/series kijken, afspreken met mensen, wat ook weer niet zo makkelijk was gezien iedereen vooral spaans en zijn eigen moedertaal spreekt (waarvoor sorry billie!) Maaaaar we waren bij elkaar en dat is het belangrijkste.

Het afsluitweekend in Madrid was onmiskenbaar super, een mooie stad, met niet te groot centrum zodat we in 2 dagen het belangrijkste konden zien. Mooie parken, gebouwen, museums, pleintjes, paleizen, en lelijke kerken.

Foto's
een restaurant dat salamanca noemde in madrid, om ons een beetje thuis te doen voelen
een poserend model met heel veel cameramannen, waardoor we dachten dat we een bekende spaanse furie gespot hadden. Helaas niet waar, ze poseerde voor een workshop fotografie

billie en ik voor een egyptisch tempelcomplex dat een of andere koning cadeau gegeven heeft aan spanje
een eekhoorntje dat de saaie museumvoormiddag goedmaakte voor billie :)

en Guernica, een van de vele meesterwerken in het museum Reina Sofia.

Meer foto's komen ooit op facebook :)

Highlights van vorige week:

practica's neurochirurgie:
een beetje hetzelfde principe als de observatiestage in belgie, de prof volgen en proberen zoveel mogelijk op te vangen. Sommige dagen doen we alleen de visitas(= de prof volgen met 15 anderen, verpleegsters, dokters, assistenten, stageairs... tot grote schrik van de patiënten die we met z'n allen bezoeken volgens mij) en een beetje rondwandelen in het ziekenhuis. Andere dagen mogen we een operatie volgen. En dankzij het overaanbod aan dokters en onderaanbod aan patiënten is er altijd wel een dokter vrij om ons een beetje uit te leggen wat ze aan het doen zijn

studeren:
verloskunde, want het examen is donderdag en ik heb ondertussen practica en bezoek:)
Na een paar dagen alleen op mijn kot studeren, had ik nood aan meer afleiding tijdens het studeren, dus nu ga ik naar de bibliotheek of op een kot van iemand met andere meisjes, zodat ik mensen heb om tegen te babbelen, veel leuker

feest:
halloween, dankzij de globalisatie ook hier. Ik heb mij niet verkleed want ik ben niet graag een monster, in tegenstelling tot de spanjaarden die voor elke gelegenheid een perfect kostuum in elkaar steken en zo griezelig mogelijk door de straat lopen. Leuk om naar te kijken.

FAMILIE!
die kwamen op bezoek vorig weekend, het deed heel erg deugd weer eventjes opgenomen te worden in de nestwarmte. Om samen te eten, en om veel te eten, en om samen bezoekjes te doen en om te lachen met ons vaste mopjes:) om te beslissen wat we op kerstavond gaan eten, om vakantie te hebben, en om veeeel eten (3kg cote d'or) en kleren te krijgen...
het alleen moeten studeren na het vertrek was wel bijna aanleiding voor een heimwee-aanval, gelukkig hebben mijn erasmusmaatjes mij gered met koffie en chocoladetaart (die niet lekker was, maar het is het idee)

mijn kot
was tot vorig jaar druk bezocht door mannen 's nachts omdat er een brazilaans meisje zich prostitueerde.

prof-secretariaat: schaakmat

Een paar fotootjes van vorige week: de zon die op de kathedraal schijnt

Elise en ik die op chinese wijze poseren
de vlag van de communisten die mij een beetje deed verschieten:)
En hier het kalfje (in het echt zag het er toch ene beetje groter uit dan op de foto!)

En dan volgen hier een paar nieuwtjes van de laatste dagen:
In Spanje (of toch salamanca) houden ze zich niet graag bezig met dingen in orde brengen, dingen regelen, de juiste informatie geven enz. Er bestaat hier een circuitje van proffen die u doorsturen naar het secretariaat, en het secretariaat dat u terugstuurt naar de prof, die u dan terug naar het secretariaat stuurt... Maaar vanmorgen had ik ze beiden schaakmat haha. Na 3 geriatrieweken was het nl tijd voor weer een voormiddagje zoeken naar mijn stageplaats. Mijn naam stond niet op de lijst dus moest ik naar het secretariaat (dat ik haat) gaan, die mij zoals gewoonlijk naar een prof stuurde, die mij net weer terug wou sturen naar het secretariaat, toen de master-secretaris passeerde en ze het wel MOESTEN in orde brengen voor mij, joepie! Morgen ga ik op zoek naar de afdeling neurochirurgie :)

Dit weekend was weer om niet te vervelen:
een avond weerwolffeestje op mijn kot, er was te weinig plaats en te veel volk om goed te spelen, maar wel plezant (er zijn geen foto's van want mijn fotoapparaat ligt ergens waar ik het altijd vergeet)

een dag kuisen (minder leuk dus), en de was doen, en een beetje leren, en gaan basketten (als kuddebeest, ik zou eigenlijk alleen gaan lopen, maar basket met de andere leek toffer. Helaas heb ik mijn sterk ploegje grandioos doen verliezen door totaal gebrek aan spelinzicht en miktechniek. Volgende keer zal ik wel lopen)

En dan een uitstap naar toledo, georganiseerd door een nieuwe organisatie voor buitenlandse studenten. (er zijn zich twee nieuwe organisaties voor ons aan het oprichten die nu sterk tegen elkaar concurreren en openlijk op facebook ruziemaken, om erasmussers te winnen, we kunnen er maar van profiteren) Mooie stad, maar 3u en een half rijden omdat de bus om een of andere reden langs elk boeregat wou rijden, zodat we uiteindelijk niet echt heel lang in Toledo waren.

life goes on, ook in Salamanca, ook na het legendarische San Lucas. Na het vorige vorig verlengd weekend, met bezoek van Elisabeth en Jonas, en het vorig lang weekend met het feest, had ik de volledige indruk op vakantie te zijn, en vond ik geen regelmaat meer in het leven hier. Eén groot feest, één grote vakantie, maar op de duur heb je toch een overload.
Deze week was dus tijd voor rust, en dat heeft heel erg veel deugd gedaan!

Eerst nog wel een kleine belevenis vrijdag. De geneeskunde organiseerde een daguitstap naar een dorpje dichtbij salamanca om met een stierenkalfje te gaan spelen in de arena. Aangezien ik nog niet psychologisch klaar ben om een stier volledig afgemaakt te zien worden in een corrida, bedacht ik dat de softe versie een goeie voorbereiding kon zijn.
De hele dag was een voorbeeld van spaanse efficiëntie, de hoofdactiviteit nam slechts een uurtje in beslag, de andere 6 uur in de pueblo bestaande uit 3 huizen en een arena, hadden we te vullen met eten, drinken, wachten, praten, en genieten van de laatste zomerzon. Ikzelf ben niet met het stiertje gaan spelen, het leek mij toch net iets te wild, en kreeg genoeg adrenaline door te kijken naar mijn collega's, en door de spectaculaire ontsnapping van de stier richting publiek, dat panisch naar alle kanten wegvluchte (ik inclusief). Niemand raakte gewond. Een kalf is nu eenmaal niet zo gevaarlijk, maar hij zag er heel kwaad uit.
Ik denk niet dat een echte corrida iets voor mij zal zijn, want zelfs nu had ik al medelijden met het gestresseerd kalfje, dat zijn hele leven opgejut zal worden en uiteindelijk in een arena een pijnlijke dood zal sterven, alleen voor de traditie:)

Zaterdag en zondag waren thuisblijfdagen, studeren, want het examen komt dichterbij. Wel nog tapas gaan eten, en koffietje drinken, en naar de voetballende jongens (grote fransen tegen mini-chineesjes) gaan kijken, om toch een keertje buiten te komen. ahja een avond zijn we ook nog eventjes naar een salsabar gegaan voor een gratis concert. Weliswaar verschoot ik een beetje van de decoratie en het thema van de avond: revolutiefeest, met de vlag met sikkel en hamer, een broodje lenin, tortilla sovjet enz. We zijn er niet te lang gebleven.

Deze week was dan de laatste volledige week stage geriatrie (ah, nee ik bedoel, de laatste 3 dagen stage, want vrijdag gaan we om een of andere reden niet en vandaag was de dokter er niet). Mijn besluit uit de drie stageweken is dat de bejaardentehuizen in belgië mooier zijn, beter georganiseerd en minder verouderd zijn, en dat de oudjes fitter zijn.

Een update voor mijn niveau van spaans: ik begrijp alles dat ik wil begrijpen en kan zeggen wat ik wil zeggen en kan zelfs een volledige neurologieles meevolgen en zelf notities maken ipv slides over te schrijven. O en ik heb 'Volver' van Almodovar in het spaans gezien, gratis film aangeboden door een cursus spaans die we niet volgden. Volgende keren zijn we niet meer welkom, maar deze eerste keer hebben we toch mooi meegenomen.

Tenslotte een update over het weer: het regent en is koud, ik voel me volledig thuis (alleen mis ik de chocoladebar, de frietjes, en jullie!).

Arriba medicina!!

San Lucas is de patroonheilige van de geneeskunde, en wordt gevierd op 18 oktober elk jaar (in spanje althans). Dit jaar valt die dag op een zondag, maar ter compensatie werd/wordt het feest vandaag gevierd, én krijgen we morgen een brugdag bij om uit te slapen.
Een patroonheilige dient goed gevierd te worden, dus vanmorgen stond ik al om half 10 in een overvolle aula vol verklede geneeskundestudenten. (elfjes, bloemen, pausen, actimelpeetjes, pacmanventjes,supermans,spuitjes,...) Belangrijkste activiteit tijdens dat openingsmoment was roepen dat geneeskunde het best is (utero, vagina, arriba medicina! zoals u misschien hoort in het filmpje), dat rechten maar een makkie is (ioo ioo ioo, derecho es un cursillo), dat we sangria willen drinken(donde esta la sangriaaa, la sangriaa done esta?) en dan nog wat klanknabootsingen die ik niet verstond.
Later verplaatste de reusachtige troep naar de rechtenfaculteit om ze daar een beetje te gaan uitlachen, daarna allen samen naar de plaza mayor om te dansen en te roepen dat geneeskunde het beste is, om ten slotte rond 12 uur smiddags de fuiven in de bars te beginnen. (met mijn maatjes hebben we al goed deelgenomen aan alles, daarna eventjes gepauseerd in de zon op de plaza, en sebiet eventjes siesta om vanavond verder te kunnen gaan)

Dankuwel Elisabeth en Jonas!

Verlengde weekends zijn altijd goed, ze geven een langer weekend, én bovendien een kortere week.
Verlengde weekends in Salamanca zijn nog beter, en met mooi weer nog beter, en verlengde weekends in Salamanca met zon en Elisabeth en Jonas zijn de beste:)

Vrijdagavond na een dagje reizen met vliegtuig-metro-bus en te voet, zijn we zo vlug mogelijk tapas gaan eten op de plaza mayor. Altijd leuk, gastronomen op bezoek te krijgen! 's Avonds hebben we nog een bescheiden kotfeestje opgezocht van Ierse Ciaran, die ik tot hiertoe nog niet kende. Helaas onderbroken door de huisbaas die het toch teveel lawaai vond.

Zaterdag was rust - en shopdag, lang slapen en zara's ed opzoeken. Om uit te rusten van het winkelen zijn we dan in het graspleintje voor de kathedraal gaan liggen, waar jonas een beetje met het fototoestel gespeeld heeft (deze foto met zelfontspanner is het resultaat) en wij heerlijk geslapen hebben.Na mmm lekkere churros con chocolate samen met Marta, een chips en chorizo-aperitief met cava, hebben we alle drie meegewerkt aan Jonas zijn heel lekkere spaghetti (ik heb nog zoveel te leren op kookvlak)
Avondje uit was met Marta en Viviana in de chupiteria, goedkope shotjes die allemaal naar beresnoepjes smaakten, een beetje vies. Jonas kwam er een belg tegen die hier in spanje bommen ontmijnt (ik wist niet dat er hier lagen, aiai) en die met hem nog geroeid heeft. Hoe klein is de wereld, en hoe kleiner is Salamanca!

Zondag was het dan tijd voor cultuur, een toertje langs de universiteit, de kathedraal (waar net een trouwkoppel buiten kwam), de puente romano met een ingepland dutje in het gras bij de rivier, verder langs een klooster met bedelaar met luide hongerige stem, langs de plaza mayor of een ander terrasje...
Als middageten hebben we wegens overvolle tapasbars met weinig tapashapjes over, heerlijke burgerkinghamburgers gegeten, ook dat hoort een klein beetje bij Spanje.
In de aangename avondwarmte zijn we een hapje gaan eten in de drukke restaurantstraat hier, waar er weer hopen volk op straat rondliep. Daarna nog een beetje genoten van de prachtige plaza mayor en de mooi verlichte kathedraal.

Gezien we zondag niet tot 11 uur konden slapen zijn we maar niet meer uitgegaan 's avonds.
Zondag was het tijd voor afscheid, ik vertrok om half 10 met een groepje meisjes naar de sierra, en Jonas en Elisabeth naar huis. Altijd een beetje raar om afscheid te nemen van bezoek hier, want je voelt dat België een beetje dichterbij is dan je denkt, en het lijkt alsof ik hier dit weekend ook op vakantie was, maar ik ga niet naar huis, want ik heb hier les dinsdag.

De Sierra was mooi, het groepje gezellig, de zon warm en de wandeling niet te inspannend, het is nog steeds een beetje zomervakantie :) (mijn eerste examen op 5 november veroorzaakt wel een kleine vertroebeling in de 'vakantie', maar dat is nog ver!)

geriatrie, een duif en siempre fiesta

Hier komen eventjes snel de belangrijkste weetjes van vorige week:

-niets is zo erg als het lijkt. Dit wat betreft de geriatriestage, als er aangekondigd is 5 dagen per week 4 uur per dag stage, betekende dit concreet: 2 dagen 2 uur per dag (onder andere omdat ik de eerste dag in het verkeerde ziekenhuis aan het zoeken was, en na een uurtje op elke afdeling rondgestuurd te zijn, maar naar huis gekeerd ben). De stage zelf was niet zo interessant, leek een beetje op ons verpleeghulpstage in het tweede jaar, vooral babbelen met gezonde oudjes. Ondanks het feit dat het voor mijn geriatrieskills niet zo nuttig was, was het voor mijn spaans wel goed, dankzij mijn spaanse vriendelijke medestagaire. (bovendien krijg ik 3 extra punten op het examen door aanwezig te zijn, dus mooi meegenomen)

- mijn diervriendelijke kotgenote Viviana heeft een huisdiertje geadopteerd dat ze halfdood op straat gevonden heeft. Helaas een vuile duif, maar het is wel schattig om haar liefdevol haar hele kamer vuil te laten worden bij het eten geven van de duif, net nadat ze de rest van ons piso helemaal piekfijn gekuist heeft.

- de avondjes uit blijven even leuk, vooral donderdagavond, toen we met de hele segovia-groep in ons favoriete bar (weer eens) waren, feest alom!

-belgië is een beetje vernederd geworden op het Frans-Belgisch erasmusfeestje. Slechts 1 belgsisch liedje (van 2 fabiola), verder een hele avond franse muziek inclusief 2 keer hun volkslied.

FIN DE SEMANA ESTUPENDO!!

Het was een fantastisch weekend!
Elke minuut van elke dag (ongeveer toch).

Het begon goed vrijdagavond na de Spaanse les. Geen Marokkaanse couscous maar ander Marokkaans eten met mijn kotgenootjes en twee vaste invités. Lekker (maar ik lust toch liever frietjes of tapas of pasta), en gezellig, en heeel interessant! Zo vertelde Salma over hoe het huwelijk in Libanon en andere Arabische landen georganiseerd wordt, meisjes worden onder andere gekeurd door de schoonmoeder op vlak van koken, op vlak van elegant dansen met hun zoon, en, het ergste! gekeurd in de hamam, zonder kleren, om te zien of er niets scheelt aan hun lichaam. Que horror! zouden ze hier zeggen (en zeg ik ook).

Zaterdag stond er een picknick aan de rio Tormes op het programma met Elise en Thomas, en Spaanse mensen. Het is hier bonton om te zeggen dat je spanjaarden kent, en het weer was weer stralend rond de 30 graden, dus ik kon er geen nee tegen zeggen. Er was tortilla, een italiaans lasagneachtig iets, chocoladetaart, brood, chorizo, kaas.... Er was alles!

Later op de middag zijn ook Marta en Tiia mee in de zon in het gras komen liggen, heb ik een cafe con leche gedronken op een terrasje (ik leer mezelf koffie lusten hier, beetje bij beetje), en ben ik 's avonds bij Marta pasta a la matricciana gaan eten mmm.

Zaterdagavond stond slapen op het programma, want zondag namen we met zijn 20-en de bus naar Segovia om 8.30 's morgens.

Ik benadruk het niet graag, maar het dient vermeld te worden, dat deze heerlijk zondag in Segovia, volledig het idee was van Marta en mij, en dat wij 18 anderen (van Italië, Finland, België!!!, Mexico, Korea, Frankrijk en Duitsland -> het is eveneens bonton om te zeggen dat je veel mensen uit verschillende landen kent:) geïnspireerd hebben om mee te komen, en dat er niemand mij achteraf vermoord heeft omdat ze zich niet geamuseerd hebben, want daar had ik wel een beetje schrik voor.
Het weer zat mee, de stad was mooi (oa kasteel van Doornroosje, oude aquaduct, katedraal, straatjes...), de mensen leuk, de sfeer goed, en allemaal heel erg op het gemak. De volle 2 uur en een half rijden in het terugkeren hebben we gevuld met weerwolven, blijkbaar een internationaal bekend spel.

Klaar voor een week vol stage, gewone les en spaanse les, en het bezoek van Elisabeth en Jonas volgend weekend!!

(en morgen zal ik een paar foto's hier zetten of op facebook)

Er blijven nieuwe mensen komen, nieuwe dingen te doen, en te ontdekken enz.

Een ontdekking is de supermarkt met onvriendelijke mensen vlakbij met heel erg goedkoop fruitwinkeltje met lieve mensen ernaast.

Een andere ontdekking:
na 3 weken les heb ik door dat ze hier niet voor elk vak een cursus, laat staan een basisboek of iets van naslagwerk hebben. Er valt alleen te vertrouwen op 1. u eigen notities (haha, heb ik met moeite), 2. de notities van jaargenoten of 3. de notities die verkocht worden in de kopiewinkels van ijverige studenten uit voorgaande jaren, in hun soms moeilijk leesbaar geschrift, waaruit dikwijls toch stukken ontbreken. Nuja, dat wordt een probleem voor later

En dan een laatste ontdekking:
na een week vol chaotische wanhoop over welke stages ik zou moeten volgen dit semester en waar, ben ik eindelijk op een lijst verschenen. Een lijst die mij voor 3 weken verbindt aan een geriatriestage. Zoveel zin heb ik daar niet in, maar misschien kan ik mij toch stiekem aansluiten bij stages neurologie. (ach ja, ik ben erasmus en weet van niets, veel kans dat ik de geriatrie afdeling toch niet vind)

Verder zag mijn week er weer goed gevuld uit met leuke dingen, zoals de salsa lessen, met telkens meer mensen, allemaal via mij en mijn danspartner naar ons dansclub gelokt. De laatste les waren we echt met veel teveel (want ik was niet de enige die reclame gemaakt heeft), hetgeen leuk is, maar waarmee je niet zoveel leert...

Dinsdag ben ik met mijn italiaanse vriendinnetjes marta en viviana, en leila naar een reggae-bar gegaan. Leuke sfeer altijd met zo rastamensen, maar na 3 uur wat door de knieën buigen een cool reggae-achtig kijken, besloot ik toch maar te gaan slapen.

Woensdag is een heel gezellig avondje geworden op mijn kot, georganiseerd door mezelf. Ik heb pannekoeken gebakken voor een paar geneeskundemaatjes en mijn kotgenootjes en nog 2 andere vriendinnetjes. Ze zeiden dat ze het lekker vonden en niemand was ziek de dag erna:)

Donderdag was een drukke leuke dag. Er was de les, die ik volledig verstond, hoera! En dan was er de Spaanse les die elke dag een beetje leuker wordt, met onder andere sympathieke Belgische meisjes die allebei marian noemen.
Kort daarna ben ik met Marta tapas gaan eten op de plaza mayor mm, en daarna een uitzonderlijk vroeg beginnend feestje ter inwijding van de geneeskundeschachtjes hier, waar ik eindelijk een keer normaal met españolas gebabbeld heb (in plaats van verloren les en practica vragen te stellen).
Hier ziet u mij met Paolo uit Italie

Lang kon ik er niet blijven want er was de salsa les met veel te veel meisjes, en daarna het superleuk feestje in dezelfde mooie bar als vorige week, en nu heb ik er foto's van. Met al mijn vriendjes verenigd, zich amuserend met goeie muziek, aah zo leuk!
Hier mijn compañeras de piso, links Elise van Frankrijk en rechts Viviana van Italië, en nog meer rechts Thomas van Frankrijk.
En hier een fotootje van de bar, la posada.

Vanavond nog een uitgankje met fransen, of anderen, en daarvoor een lekkere couscous, gemaakt door mijn Marokkaanse kotgenoot:)

Dit weekend zal het sociaal leven weer boomen want ik was van plan een tripje naar segovia te doen samen met Marta, en opeens komen er mensen bij van de taalcursus, mensen van geneeskunde, mensen van de eerste weken en hun kotgenoten... Benieuwd hoe dat zal verlopen. Het verslag leest u later.

Ik presenteer jullie mijn week in een grote notendop:

Eerst even melden dat ondanks ieders grote schrik dat de herfst hier definitief begonnen was, die vorige koude week slechts vals alarm was. Deze week was vele beter:) Boven de 25°, en zo hoort het.

Elke dag van 1 tot 3 is er geneeskunde les (geriatrie, pediatrie, obstetricia en neurologie zijn de vakken van dit semester). Dat lijkt heel weinig (en dat is het ook), maar ik vind het inspannend genoeg. Als ik hier een volledig uur mijn volle concentratie geef, heb ik evenveel verstaan van de les als wanneer ik België een volledig uur zou zitten babbelen of staren of prentjes tekenen. met andere woorden, enkel het onderwerp en de grote lijnen. Als ik dan naast leuke Italiaanse Marta zit, in een pediatrieles met slides met veel te kleine lettertjes, en we beginnen te praten over eten en Italië en koffie, dan heb ik helemaal niets meer mee.

Sinds deze week komen er bovenop de volle 2 uur per dag geneeskunde, ook nog 2 uur per dag spaanse les bij. (waarvoor we zelfs huiswerk mee krijgen, bah) Sinds deze week kan ik wel eindelijk in de verleden tijd praten, en commando's geven:) dus ja, hoewel ik niet dikwijls zin heb in die lessen, nuttig zijn ze zeker!

En vanaf volgende week komen er dan nog 4 uur per dag practica's of stages bij. Maar waar, en wanneer precies, en voor welke onderwerpen, dat is nog een grote soep. Totaal onbegrijpelijk en verwarrend voor een eenvoudig erasmusstudentje. We hebben er al 2 vergaderingen over gehad met de erasmuscoordinator. Nuttig om een keer alle erasmusstudenten samen te zien, maar nog steeds weet niemand van iets over de stages.

Tot zover het academisch aspect. Nu de fiestas en uitstapjes
Maandag en woensdag ben ik weer salsales gaan volgen, met elke keer een beetje meer erasmusmaatjes die zich eraan wagen. Ik kan nog niet zeggen dat ik veel progressie heb gemaakt, maar ik amuseer mij er.

Dinsdag hebben we op het auberge espanolkot van Finse Tiia naar een mooie Italiaanse film gekeken met spaanse ondertitels. Het was dat soort cultuurfilm met veel sfeerbeelden waar niet zo heel veel in gesproken wordt, dus ik heb alles verstaan:)
Aangezien iedereen ziek begint te worden, (ina, tiia, koreaan kori met zijn mondmaskertje,mijn italiaans kotmaatje, mijn italiaans geneeskundemaatje, enz enz) en ik mijn gezond-zijn toch wou vieren, ben ik naar de erasmus-messageparty gegaan met de overblijvenden. Het was de moeite waard en hoewel een beetje verkouden ben ik nog steeds gezond en vele anderen nog steeds ziek

Zoals in Gent is donderdagavond de grote uitgaansavond hier. Met Marta, flatmaatje Viviana en nog een ander Duits geneeskundemeisje Cecilia, hadden we de keuze tussen medicina fiesta, fiesta in leuke bar met erasmussers en een concert in een klein cafeetje. We zijn alleen naar de laatste twee gegaan, allebei fantastisch. Het cafeetje was gevuld met tamtams, drum, ding met belletjes aan, schud-eitjes enzoverder, enorme ambiance. En de bar met erasmussers was gevuld met enthousiaste italianen en anderen, ook onvergetelijk:)

Vrijdag dan, de (half)langverwachte dag dat... Philippe!!!! weer op bezoek kwam, zomaar plots aangekondigd vorige week! Finse Leila moest ook net naar Madrid voor een weekendje dus konden we samen de bus nemen en wat verdwalen met de metro.
Ik had een 'authentiek' familiepensionnetje gereserveerd dat billie wat ogen deed optrekken en ons alletwee wel deed lachen (vooral de heer des huizes was een bijzonder persoon). Maar ons kamertje was proper en pal in het centrum.

Zaterdag hebben we een kort toertje in oud madrid gedaan en vooral lang en lekker gegeten samen met een Spaanse Erasmusvriendin van hem.Hier een cafeeke in oud madrid, versierd met foto's van koning boudewijn en tante fabi
Hier een Billie in een mooi park in Madrid

Madrid lijkt echt een leuke stad en zo bruisend, maar aangezien we savonds terug moesten hebben we er niet zoveel van kunnen zien. Ik wil zeker nog terug!
Zaterdagavond hebben Elise en ik het Frans bendetje uitgenodigd voor een apéro op ons kot, wat eens te meer gezellig was.

En zondag nog een dagje samen met Billie wat rondlopen in Salamanca, lekkere tapasjes eten mmm, naar Dr. House kijken en snif, al uitzwaaitijd.

en hier vertrekt billie, samen met zijn vies suikerijsdrankje:)

paarden, bergen en feest

De ene dag is het grijs weer, de les onverstaanbaar, het papierwerk te lastig, het leven te druk, zijn thuis-Philippe-vriendjes en vriendinnetjes te ver, zijn de nieuwe mensen met teveel, mis ik Gent en de chocolade en bickyburgers (ondanks de sauzen die ik gekregen heb, want de hamburgers zijn hier niet van te beste kwaliteit) en dan krijg ik wel eens een beetje heimwee.

De andere dag daarentegen schijnt te zon, is de les onverstaanbaar maar kan het mij niet schelen, negeer ik het papierwerk, is het leven druk maar vind ik dat leuk, en kom ik op straat vanalle mensen tegen. Dan is het ook feest, maken we leuke uitstapjes en dan ben ik zo blij op erasmus te zijn.

De wisselende emoties van een typische erasmusstudent (denk ik)

Dit weekend was een heerlijk weekend. Begonnen met een kotfeestje bij een Finse vriendin, die in l'auberge español woont. Zij is een vrolijke verstrooide, ze zit samen met 2 zotte mexicanen en een nog zottere Koreaan, en ze dansen elke avond salsa en koreaanse rare dansen in hun keuken met bomvolle frigo en verouderd interieur.

Zaterdagochtend was het helaas redelijk vroeg opstaan omdat we een paardrijtochtje (voor beginners) wouden gaan maken door bos en rivier, en het enige mogelijke was in de voormiddag. Het paardrijtochtje was wel die moeite waard, en in de namiddag was er tijd voor een klein siestatje alvorens naar een frans kotfeestje te gaan. Zelfde concept als de avond ervoor: muziek, mensen die beginnen dansen, drinken, en blij zijn. Alleen minder internationaal (enkel Belgische mezelf en Alaskisch ander meisje waren niet frans), wat goed is om mijn Frans te oefenen. Dat compenseert voor het feit dat ik niet naar Bordeaux kon. Wel minder goed voor mijn Spaans, maar ach, daar heb ik een heel jaar de tijd voor, en het karakter ontbreekt mij om 24/24 tegen iedereen spaans te praten; te vermoeiend.

Zondagochtend was het alweeer helaas redelijk vroeg opstaan, deze keer om een wandeltochtje te gaan maken in de Sierra de Francia. We zijn slechts met 3 uit ons bed geraakt, wat goed was, want dan had ik plaats in het sympathiek oud Frans autootje van Thomas, met wat latino muziek en flower powerversiering. In prachtige natuur, wat heuvels en bergen, en dezelfde mooie huisjes als ik vorige week met Thaïs gezien heb, hebben we een bergtopje beklommen. Ondertussen pratend over sprookjes, bonzaiboompjes, linkse stakingen en manifestaties van studenten in frankrijk en de agressie van de politie tegen hen...


Foto's volgen later, maar ik ben mijn camera tijdelijk kwijt:s aiai

Vandaag was een goeie drukke dag: erasmusmeeting over papieren en practica's (waar ik niet veel wijzer uit geworden ben), 2 lessen die gezellig waren met een lief en zot Italiaantje Marta en leuke Duitse Ina. Daarna vlug eten en testje gaan doen voor de niveaubepaling van de spaanse les. Daarna naar de winkel, de was doen en straks eten en salsa les, baila baila!

Zo doen ze het in Spanje (of toch in Salamanca):

-een les gynecologie op vrijdag laten wegvallen omdat het de eerste vrijdag van het jaar is:) (helaas had ik op hetzelfde uur toch nog neurologie, zodat het voor mij niet echt uitmaakte)

-met meer volk op straat komen s'nachts dan overdag. ook de oudjes zitten tot na middernacht op hun bankjes te kijken naar het volk dat passeert

-zingen, heel veel zingen op straat, vooral dan de studenten die hier gedoopt worden

-mengsels drinken: rebujito = witte wijn + sprite; tinto de verano = rode wijn + een of ander limonade; calimocho = rode wijn + cola... Het lijkt verspilling van wijn, maar het smaakt, en kost niets:)

-churros con chocolate eten. Een soort van langwerpige etensdingen die met oliebolachtig deeg gemaakt zijn, doppen in chocolade mmmm (maar nog niet zo lekker als ons oliebollen)

-het wachten bij oversteken leuker maken via entertainende verkeerslichten


Op meer kan ik nu niet komen, eigenlijk is het meeste hier toch hetzelfde als in België:)

Verder kan ik nog melden
1 sinds een paar dagen hebben we eindelijk een nieuw kotgenootje bij, een lief italiaantje dat een beetje verlegen is maar veel lacht en wiens vriendinnetjes hier af en toe over de vloer komen en lekker veel pasta maken.

2 elke maandag en woensdag zal ik nu salsales volgen met Franse Damien (Billie maak je geen zorgen, jij bent beter!). De eerste les ging redelijk goed. David Martin, ons dansleraar is op het wereldkampioenschap in Puerto Rico 3e's geworden, en soms mag ik ook met hem dansen, joepie!

3 de lessen versta ik nog steeds niet al te goed, maar elke dag gaat het ene beetje beter, en de powerpointpresentaties kan ik wel al lezen

het nieuwe schooljaar

hola amigos!

Een lange tekst nu

Het nieuwe schooljaar is begonnen gisteren. En met het schooljaar is ook de herfst ingetreden. Het wordt hier helaas kouder, rondlopen in t-shirt en kort rokje is al moeilijker.

Gelukkig had ik nog een laatste prachtige weekenddag met Thaïs, in een paar bergdorpjes niet ver hier vandaan. Schattige huisjes en straatjes met de ouderen van dagen die er hun zondagspraatjes maken. We zijn drie dorpjes gaan bezoeken, en in het laatste nog 2 studenten uit Salamanca tegengekomen, die ons de jamon-shops van het dorp daar lieten zien en het enige overlevende varken tussen alle dood ophangende varkenspoten. Omdat het daar echt stortregende besloten we al ietsje vroeger naar huis te keren. We namen de snelste route volgens de GPS. Volgens ons leek het dat de GPS ons eerst het hele gebergte en elke haarspeldbocht wou tonen, voor we terug naar plat salamanca mochten keren.
's Avonds zijn we met Leila, Ina, Tiia en nog wat mensen weer wat heerlijke tapas gaan eten en iets gaan drinken op de feria's. Vroeg gaan slapen lukt nooit.



Gisteren dan, de eerste schooldag. Heel blij dat Thaïs er nog was en dat ik al een medegeneeskundemaatje leren kennen had, vertrok ik toch een beetje zenuwachtig. Voor de eerste les mocht ik kiezen tussen verloskunde of neurologie, die op hetzelfde uur vielen. Het werd verloskunde, want daar gingen de meeste erasmusstudenten naar toe, wat de pijn voor de eerste les wat verzacht.
Zoals verwacht verstond ik geen woord, behalve 'obstetricia' en 'practicas'. Maar er waren behulpzame spanjaarden of erasmussers die 3 a 4 woorden meer verstonden, en die een beetje de weg toonden naar cursusdienst en dat soort dingen.
De tweede les was geriatrie. Met powerpointpresentatie, hoera. En een vriendelijke portugees die engels kan, en spaans, en die nu mijn personal assistent is geworden.

Na die twee lessen en een drankje in een milkshakebar, waar de barman heel erg blij was met het bezoek van Thaïs en mij en ons overlaadde met wat extra milkshake en fruit, was het tijd voor afscheid van Thaïs. Een beetje raar, aangezien we zo'n leuke dagen samen gehad hebben hier en het al bijna leek alsof ze ook hier ging beginnen studeren.

Om het vertrek te verwerken ben ik met de meisjes gaan winkelen, hoera, en heb ik nieuwe schoenen gekocht, hoera. En ter afsluiting ben ik weer eens tapas gaan eten, joepie.

Vanmorgen ben ik helemaal alleen naar de les pediatrie gegaan. Ik was er ook de enige erasmusstudent, en verstond alweer heel weinig. Volgens mij was het een inleidingsles. Met al mijn moed ben ik daarna aan de prof nog een beetje extra uitleg gaan vragen, want gesprekken onder 4 ogen, daar ben ik beter in. Nu weet ik dat we hier verslag moeten schrijven van de stage en dat we ooit een of ander iets zullen moeten presenteren. Haha

Vanavond is er het afsluitconcert van de fiestas en de grote erasmuswelcome party. Altijd feest!

Maar eerst ga ik mijn kotgenootje elise mee begeleiden naar haar les geschiedenis, zodat ze niet alleen moet gaan. Ik kan mij inbeelden dat het gewoon weer een onverstaanbare geneeskundeles is, en ondertussen passief spaans oefenen.

Muchos besos y hasta luego!

zo ziet de stad eruit, vanop een afstandje gezien. U ziet de torens van de kathedraal en de iets kleinere torens van de oude universiteit.
Zo zien mijn mama en papa eruit, op de oude Romeinse brug, toen het nog vakantie was.
Deze briefjes met telefoonnummers en aanbiedingen voor appartementen dreven mij wanhopig de eerste namiddag hier. Nu ben ik zo blij dat ik een perfect kot met perfecte ligging en leuk kotgenootje heb.
Zo ziet mijn bed eruit, gedemonstreerd door Philippe, toen het ook nog vakantie was

En hier het prachtige plaza mayor by night. Elke avond als de lichtjes aangaan hoor je over de hele plaza de mensen 'oooh' zeggen. (ik vermoed dat het de obers van de cafees zijn die daarmee beginnen, want het is wel mooi, maar dat iedereen nu elke avond weer spontaan 'oooh' zegt lijkt mij een beetje bizar...)

Salsa op slippers

Nog steeds vakantie hier, en er gaan geruchten op dat de unief misschien zelfs pas de 21e begint voor geneeskunde. Voor de zekerheid zal ik toch maandag al een keer gaan kijken, want hoe leuk de vakantie ook is, het mag al een keer beginnen.

Sinds gisteren heb ik internet op kot, joepie!
Drie dagen geleden is Thais toegekomen, en ondertussen is ze al helemaal geïntegreerd in het erasmusleven. De eerste dag hebben we onder leiding van haar gidsje een mooie wandeling door de stad gemaakt, langs gebouwen die ik nog niet zo goed bekeken heb enzo. Verder ook een paar praktische dingen gedaan zoals bibliotheekkaart regelen en meer van dat soort. Na een tapasmiddagmaaltje kwamen we de finse en duitse meisjes tegen waarmee we samen de kathedraal beklommen hebben. Later zijn we ook samen gaan eten, zodat die connecties alweer wat versterkt zijn.
s Avonds zijn we met de Franse bende naar een salsabar gegaan. Het was vooral kijken en sangria drinken, maar ik krijg zin om les te volgen hier!

Gisterennamiddag zijn we met diezelfde bende naar een openluchtzwembad gegaan, alweer zon en blauwe lucht, ook blauw water en veel ambiance!
Ons avonduitstapje was weer naar de salsabar, nu voor een initiatieles. Ik had de meisjes ook meegevraagd, en hoewel ze een beetje twijfelachtig waren over het dansen heeft iedereen zich wel heel goed geamuseerd. Bovendien waren we allemaal superdanseressen wanneer we geleid werden door de leraar.

Vandaag hebben we Avila bezocht. Hele mooie stad met muren errond. Ons groepje bestond uit 2 Belgjes, 2 finsen, 2 fransen, een bulgaarse en een duitse.

muchas fiestas

Vandaag heeft het voor de eerste keer 5 druppels geregeld, gelukkig is het ondertussen alweer zonnig en 30º :)
Het erasmus-vakantieleven begint te exploderen, elke dag leer je nieuwe mensen kennen, en elke dag zijn er meer feestjes/tapasbars/... om naartoe te gaan. En in het leren kennen van mensen heb ik een groot voordeel doordat ik frans kan praten met de fransen die geen engels en spaans kunnen, engels kan praten met de duitsen en finnen die geen frans en spaans kunnen en net iest beter spaans kan spreken om met alle anderen te converseren.

Eergisteren was er een reusachtig vuurwerk aan de romeinse brug, het grootste dat ik mij herinner, echt indrukwekkend, zo mooi dat ge u niet stoorde aan het geluid. De rest van de avond was in franse companie, naar een flamenco concert gaan kijken en tot laat snachts terrasjes doen. En snachts wel eventjes verschoten van een marokkaanse man in djelaba om 3u snachts aan het afwassen in de keuken, de papa van een kotgenootje, die mij gewaarschuwd heeft dat geneeskunde hier toch niet zo makkelijk is, en dat naar de les gaan heel belangrijk is enz. dus ik ben blij dat het nog vakantie is

Gisteren overdag heb ik voor het eerst gekookt op kot, het was niet zo lekker, want ze hebben hier geen miracoli-spaghettisaus. en ook voor het eerst de was gedaan, wat niet zo gemakkelijk was. volgens mij door een combinatie van mijn onkunde en een niet volledig goed werkende wasmachine.
De rest van de dag maakte die mislukkingen echter goed, want er was in de prachtige setting van de plaza mayor weer een goed concert (een beetje folky), en een eerste erasmusparty waar ik al mijn nieuwe vriendjes elkaar heb doen leren kennen en je voor 5 euro de hele avond alles kan drinken wat je wilt.

Vanmorgen heb ik 3 u aangeschoven, eerst aan het bureau voor taalcursussen, dan in de bank, en dan aan het bureau voor taalcursussen bis. van 8u smorgens tot 11u.

muchos besos!

en vanavond komt Thaïs!

busco amigos

¡Hola!
Sinds gisteren ben ik hier helemaal alleen, Philippe heeft mij in het weekend nog goed opgevangen nadat mama en papa wegwaren, en heeft mijn sociale assertiviteit helpen lanceren.

Het leven zal mij hier wel aanstaan, vooral als het elke dag een blauwe onbevlekte hemel is, en warm en als het eten zo lekker en goedkoop is, en als iedereen hier zo vriendelijk blijft.

In het weekend heb ik met Billie een uitstapje gemaakt naar een dorp hier in de buurt, ciudad rodrigo. Heel mooi, met huisjes en een stadmuur en kerken met ooievaarsnesten, maar heeeeel doods en verlaten ook, met uitzondering van een paar terrasjes.
Zondagmiddag dan vertrok Billie met de trein, en keerde ik alleen van het station met de bus naar mijn kot. Gelukkig ontmoette ik direct een paar erasmusmeisjes om savonds tapas mee te gaan eten, en toen ik die avond efjes alleen rondliep en een groepje blonde engelssprekende mensen zag, heb ik mij bij hen aangesloten en zo was ik niet meer alleen. Er was onder andere een duits geneeskundemeisje bij, met wie ik alle administratieve lasten van de unief ga overwinnen (hoop ik)!

Aangezien de lessen toch pas de 15e beginnen heb ik tijd genoeg om te genieten van de grote feria of fiesta van salamanca, een beetje zoals de gentse feesten, maar net iets zuidelijker, en de aandacht ligt hier ook net meer op eten en drinken dan op muziek.

Mijn spaans is net genoeg om eten en drinken te bestellen, om een kot te zoeken, en om te communiceren met mensen die traag genoeg spreken (zoals andere erasmusstudenten die nog geen spaans kunnen, en zo zijn er gelukkig veel)

vele groetjes,
Emmylou

busco una habitacion

liefste bloglezer,
ondertussen ben ik bijna een week in salamanca, liefdevol ondersteund door mama, papa en philippe. heel erg mooie stad, heel erg mooi weer, heel vriendelijke mensen die, zoals te verwachten was, enkel spaans spreken.

de eerste opdracht bestond uit het zoeken van een kot. na tientallen telefoontjes naar koten die al weg waren, of veel te klein waren, of te vuil, of te weg uit het centrum, of inwonend bij een oud omaatje in ouderwets interieur stond de moraal redelijk laag (maar hiermee kon ik toch mijn spaans al goed oefenen). maar een bezoekje aan een heel erg lief mevrouwtje van de huisvestingsdienst bracht ons bijna onmiddelijk naar het perfecte kot. 10 min wandelen van het mooi centrum en 10 min wandelen van de geneeskundefaculteit. Ah en een franse vriendelijke kotgenote

volgende opdrachten zijn: inschrijven, ontdekken wanneer de les begint, en waar, en welke les, en vooral: vriendjes zoeken. en overleven zonder mama en papa die morgenvroeg terugkeren en philippe die tot zondag blijft.

Foto`s zullen wel ooit volgen, als ik zelf internet heb,
vele groetjes,
Emmylou

nog thuis

Morgen vertrekken we, spannend!!!!

groetjes, Emmylou