el espirito santo

Ter opvrolijking van alleen tekst, hier een foto van mijn biotoop als ik op kot studeer (met dank aan de gulle schenkers voor de orchidee en de kaartjes en de poster!)

Wat is er beter dan een regenachtige koude zondag (tussen haakjes: hier is regen iets minder onaangenaam dan in belgie, het maakt het stadje een beetje mysterieus, en het regent toch maar maximum twee dagen per maand, dus valt te verdragen), met een paar goeie erasmusvrienden, naar een Spaanse mis te gaan in de kathedraal?
VEEL!
Het was nl koud in de kerk, we waren een uur te vroeg, de 14 van de 15 aanwezige priesters doen de viering in het Latijn en maar af en toe wordt er spaans gesproken (bovendien stonden ze de helft van de mis met hun rug naar ons te fluisteren) er zijn alleen eentonige gezangen, en het duurde een UUR en EEN HALF! De hostie in wijn gedoopt maakte het maar een beetje goed.
Maar het gaf wel een zondagsgevoel, ik was niet alleen, voor de mis zijn we koffie gaan drinken en erna chocolademelk van mijn goeie cote d'or chocolade.

In de namiddag ben ik nog bij Marta op kot gaan studeren want morgen is het examen, met lekkere rijstpap van haar Spaanse kotgenoot die supergoed kan koken.

En om 7u zijn we met twee Belgische maatjes (allebei Marian(ne)), Elise en Thomas en 100-en Spaanse studenten en 1 opa in een cafeetje naar dé match van de eeuw (of van 2 keer per jaar) gaan kijken: Barca-Madrid. Wegens stoelgebrek hebben Marian en Marianne ons stoelen van thuis meegebracht, waarvoor veel dank!
Het werd 1-0 en ik weet nog steeds niet voor welke ploeg ik meest ben (die met de mooiste mannen (Madrid)/de mooiste kleuren (barcelona)/de dichtstbijzijnden (madrid)/de mooiste trainer (barcelona)/het beste voetbalspel-> maar dit laatste kan ik niet zo goed beoordelen/de winnaar (barcelona)/de underdog).

vreemde man

We hebben een nieuwe bewoner in ons apartement, een die net als mij de voordelen heeft ontdekt van een voordeur die niet op slot kan. Ik ontdekte het toen ik 's nachts thuiskwam en mij realiseerde dat mijn sleutels nog binnen lagen. Hij ontdekte het een paar uur eerder en lag vredig te slapen in ons traphal.
Mensen die mij kennen (zoals jullie allemaal die dit lezen waarschijnlijk) weten dat ik niet veel nodig heb om schrik te hebben: een vreemde man in het donker met een wreedaardige grijnslach op zijn gezicht en het nieuw verspreide gerucht dat er in de veiligste stad ter wereld (zijnde salamanca) een actieve verkrachter rondloopt, zijn genoeg om mij half hysterisch naar mijn deur te doen lopen en aan te bellen tot mijn klok-rond-studerende kotgenote kwam opendoen.
Na schrik voor kakkerlakken in ons keuken is er dus schrik voor die zwerver bijgekomen, wat mij telkens 10 minuten veiligheid-checken kost telkens als ik binnen en buiten kom.

Leuker nieuws: woensdag was er 'noche de chocolate' georganiseerd door mezelf, met mijn 3 kg chocolade cadeau gekregen van mama en papa. Met mijn kotgenootjes en zotte Belgische maatjes werd het een groot succes, en voor herhaling vatbaar (want ik heb nog meer dan 2/3 over).

examen - billie - madrid

Gentse trots op het examen: ik heb een 8 op 10 en ben daarmee bij de beste onder de spanjaarden en erasmusstudenten, waarvoor de prof mij openlijk gefeliciteerd heeft, gelukkig in een les waarin ik niet was:) en mag dus ene beetje minder studeren voor het volgende examen (30 november) want de punten worden opgeteld, joepie!

Het weekend na het examen mocht ik philippe gaan verwelkomen in madrid, een dagje spaans transport, 6u op de bus en 2u op de metro, maar het was de moeite waard :) 's avonds was er een spagetti-avondje georganiseerd bij een Belgische vriendin, zodat billie toch een beetje kon meepraten.
Gezien ik elke voormiddag nog practica's neurochirurgie had konden we tijdens de week niet echt veel leuke dingen doen behalve wandelingetjes maken in salamanca (dat toch nog steeds heel mooi is), een keertje gaan eten, films/series kijken, afspreken met mensen, wat ook weer niet zo makkelijk was gezien iedereen vooral spaans en zijn eigen moedertaal spreekt (waarvoor sorry billie!) Maaaaar we waren bij elkaar en dat is het belangrijkste.

Het afsluitweekend in Madrid was onmiskenbaar super, een mooie stad, met niet te groot centrum zodat we in 2 dagen het belangrijkste konden zien. Mooie parken, gebouwen, museums, pleintjes, paleizen, en lelijke kerken.

Foto's
een restaurant dat salamanca noemde in madrid, om ons een beetje thuis te doen voelen
een poserend model met heel veel cameramannen, waardoor we dachten dat we een bekende spaanse furie gespot hadden. Helaas niet waar, ze poseerde voor een workshop fotografie

billie en ik voor een egyptisch tempelcomplex dat een of andere koning cadeau gegeven heeft aan spanje
een eekhoorntje dat de saaie museumvoormiddag goedmaakte voor billie :)

en Guernica, een van de vele meesterwerken in het museum Reina Sofia.

Meer foto's komen ooit op facebook :)

Highlights van vorige week:

practica's neurochirurgie:
een beetje hetzelfde principe als de observatiestage in belgie, de prof volgen en proberen zoveel mogelijk op te vangen. Sommige dagen doen we alleen de visitas(= de prof volgen met 15 anderen, verpleegsters, dokters, assistenten, stageairs... tot grote schrik van de patiënten die we met z'n allen bezoeken volgens mij) en een beetje rondwandelen in het ziekenhuis. Andere dagen mogen we een operatie volgen. En dankzij het overaanbod aan dokters en onderaanbod aan patiënten is er altijd wel een dokter vrij om ons een beetje uit te leggen wat ze aan het doen zijn

studeren:
verloskunde, want het examen is donderdag en ik heb ondertussen practica en bezoek:)
Na een paar dagen alleen op mijn kot studeren, had ik nood aan meer afleiding tijdens het studeren, dus nu ga ik naar de bibliotheek of op een kot van iemand met andere meisjes, zodat ik mensen heb om tegen te babbelen, veel leuker

feest:
halloween, dankzij de globalisatie ook hier. Ik heb mij niet verkleed want ik ben niet graag een monster, in tegenstelling tot de spanjaarden die voor elke gelegenheid een perfect kostuum in elkaar steken en zo griezelig mogelijk door de straat lopen. Leuk om naar te kijken.

FAMILIE!
die kwamen op bezoek vorig weekend, het deed heel erg deugd weer eventjes opgenomen te worden in de nestwarmte. Om samen te eten, en om veel te eten, en om samen bezoekjes te doen en om te lachen met ons vaste mopjes:) om te beslissen wat we op kerstavond gaan eten, om vakantie te hebben, en om veeeel eten (3kg cote d'or) en kleren te krijgen...
het alleen moeten studeren na het vertrek was wel bijna aanleiding voor een heimwee-aanval, gelukkig hebben mijn erasmusmaatjes mij gered met koffie en chocoladetaart (die niet lekker was, maar het is het idee)

mijn kot
was tot vorig jaar druk bezocht door mannen 's nachts omdat er een brazilaans meisje zich prostitueerde.