prof-secretariaat: schaakmat

Een paar fotootjes van vorige week: de zon die op de kathedraal schijnt

Elise en ik die op chinese wijze poseren
de vlag van de communisten die mij een beetje deed verschieten:)
En hier het kalfje (in het echt zag het er toch ene beetje groter uit dan op de foto!)

En dan volgen hier een paar nieuwtjes van de laatste dagen:
In Spanje (of toch salamanca) houden ze zich niet graag bezig met dingen in orde brengen, dingen regelen, de juiste informatie geven enz. Er bestaat hier een circuitje van proffen die u doorsturen naar het secretariaat, en het secretariaat dat u terugstuurt naar de prof, die u dan terug naar het secretariaat stuurt... Maaar vanmorgen had ik ze beiden schaakmat haha. Na 3 geriatrieweken was het nl tijd voor weer een voormiddagje zoeken naar mijn stageplaats. Mijn naam stond niet op de lijst dus moest ik naar het secretariaat (dat ik haat) gaan, die mij zoals gewoonlijk naar een prof stuurde, die mij net weer terug wou sturen naar het secretariaat, toen de master-secretaris passeerde en ze het wel MOESTEN in orde brengen voor mij, joepie! Morgen ga ik op zoek naar de afdeling neurochirurgie :)

Dit weekend was weer om niet te vervelen:
een avond weerwolffeestje op mijn kot, er was te weinig plaats en te veel volk om goed te spelen, maar wel plezant (er zijn geen foto's van want mijn fotoapparaat ligt ergens waar ik het altijd vergeet)

een dag kuisen (minder leuk dus), en de was doen, en een beetje leren, en gaan basketten (als kuddebeest, ik zou eigenlijk alleen gaan lopen, maar basket met de andere leek toffer. Helaas heb ik mijn sterk ploegje grandioos doen verliezen door totaal gebrek aan spelinzicht en miktechniek. Volgende keer zal ik wel lopen)

En dan een uitstap naar toledo, georganiseerd door een nieuwe organisatie voor buitenlandse studenten. (er zijn zich twee nieuwe organisaties voor ons aan het oprichten die nu sterk tegen elkaar concurreren en openlijk op facebook ruziemaken, om erasmussers te winnen, we kunnen er maar van profiteren) Mooie stad, maar 3u en een half rijden omdat de bus om een of andere reden langs elk boeregat wou rijden, zodat we uiteindelijk niet echt heel lang in Toledo waren.

life goes on, ook in Salamanca, ook na het legendarische San Lucas. Na het vorige vorig verlengd weekend, met bezoek van Elisabeth en Jonas, en het vorig lang weekend met het feest, had ik de volledige indruk op vakantie te zijn, en vond ik geen regelmaat meer in het leven hier. Eén groot feest, één grote vakantie, maar op de duur heb je toch een overload.
Deze week was dus tijd voor rust, en dat heeft heel erg veel deugd gedaan!

Eerst nog wel een kleine belevenis vrijdag. De geneeskunde organiseerde een daguitstap naar een dorpje dichtbij salamanca om met een stierenkalfje te gaan spelen in de arena. Aangezien ik nog niet psychologisch klaar ben om een stier volledig afgemaakt te zien worden in een corrida, bedacht ik dat de softe versie een goeie voorbereiding kon zijn.
De hele dag was een voorbeeld van spaanse efficiëntie, de hoofdactiviteit nam slechts een uurtje in beslag, de andere 6 uur in de pueblo bestaande uit 3 huizen en een arena, hadden we te vullen met eten, drinken, wachten, praten, en genieten van de laatste zomerzon. Ikzelf ben niet met het stiertje gaan spelen, het leek mij toch net iets te wild, en kreeg genoeg adrenaline door te kijken naar mijn collega's, en door de spectaculaire ontsnapping van de stier richting publiek, dat panisch naar alle kanten wegvluchte (ik inclusief). Niemand raakte gewond. Een kalf is nu eenmaal niet zo gevaarlijk, maar hij zag er heel kwaad uit.
Ik denk niet dat een echte corrida iets voor mij zal zijn, want zelfs nu had ik al medelijden met het gestresseerd kalfje, dat zijn hele leven opgejut zal worden en uiteindelijk in een arena een pijnlijke dood zal sterven, alleen voor de traditie:)

Zaterdag en zondag waren thuisblijfdagen, studeren, want het examen komt dichterbij. Wel nog tapas gaan eten, en koffietje drinken, en naar de voetballende jongens (grote fransen tegen mini-chineesjes) gaan kijken, om toch een keertje buiten te komen. ahja een avond zijn we ook nog eventjes naar een salsabar gegaan voor een gratis concert. Weliswaar verschoot ik een beetje van de decoratie en het thema van de avond: revolutiefeest, met de vlag met sikkel en hamer, een broodje lenin, tortilla sovjet enz. We zijn er niet te lang gebleven.

Deze week was dan de laatste volledige week stage geriatrie (ah, nee ik bedoel, de laatste 3 dagen stage, want vrijdag gaan we om een of andere reden niet en vandaag was de dokter er niet). Mijn besluit uit de drie stageweken is dat de bejaardentehuizen in belgië mooier zijn, beter georganiseerd en minder verouderd zijn, en dat de oudjes fitter zijn.

Een update voor mijn niveau van spaans: ik begrijp alles dat ik wil begrijpen en kan zeggen wat ik wil zeggen en kan zelfs een volledige neurologieles meevolgen en zelf notities maken ipv slides over te schrijven. O en ik heb 'Volver' van Almodovar in het spaans gezien, gratis film aangeboden door een cursus spaans die we niet volgden. Volgende keren zijn we niet meer welkom, maar deze eerste keer hebben we toch mooi meegenomen.

Tenslotte een update over het weer: het regent en is koud, ik voel me volledig thuis (alleen mis ik de chocoladebar, de frietjes, en jullie!).

Arriba medicina!!

San Lucas is de patroonheilige van de geneeskunde, en wordt gevierd op 18 oktober elk jaar (in spanje althans). Dit jaar valt die dag op een zondag, maar ter compensatie werd/wordt het feest vandaag gevierd, én krijgen we morgen een brugdag bij om uit te slapen.
Een patroonheilige dient goed gevierd te worden, dus vanmorgen stond ik al om half 10 in een overvolle aula vol verklede geneeskundestudenten. (elfjes, bloemen, pausen, actimelpeetjes, pacmanventjes,supermans,spuitjes,...) Belangrijkste activiteit tijdens dat openingsmoment was roepen dat geneeskunde het best is (utero, vagina, arriba medicina! zoals u misschien hoort in het filmpje), dat rechten maar een makkie is (ioo ioo ioo, derecho es un cursillo), dat we sangria willen drinken(donde esta la sangriaaa, la sangriaa done esta?) en dan nog wat klanknabootsingen die ik niet verstond.
Later verplaatste de reusachtige troep naar de rechtenfaculteit om ze daar een beetje te gaan uitlachen, daarna allen samen naar de plaza mayor om te dansen en te roepen dat geneeskunde het beste is, om ten slotte rond 12 uur smiddags de fuiven in de bars te beginnen. (met mijn maatjes hebben we al goed deelgenomen aan alles, daarna eventjes gepauseerd in de zon op de plaza, en sebiet eventjes siesta om vanavond verder te kunnen gaan)

Dankuwel Elisabeth en Jonas!

Verlengde weekends zijn altijd goed, ze geven een langer weekend, én bovendien een kortere week.
Verlengde weekends in Salamanca zijn nog beter, en met mooi weer nog beter, en verlengde weekends in Salamanca met zon en Elisabeth en Jonas zijn de beste:)

Vrijdagavond na een dagje reizen met vliegtuig-metro-bus en te voet, zijn we zo vlug mogelijk tapas gaan eten op de plaza mayor. Altijd leuk, gastronomen op bezoek te krijgen! 's Avonds hebben we nog een bescheiden kotfeestje opgezocht van Ierse Ciaran, die ik tot hiertoe nog niet kende. Helaas onderbroken door de huisbaas die het toch teveel lawaai vond.

Zaterdag was rust - en shopdag, lang slapen en zara's ed opzoeken. Om uit te rusten van het winkelen zijn we dan in het graspleintje voor de kathedraal gaan liggen, waar jonas een beetje met het fototoestel gespeeld heeft (deze foto met zelfontspanner is het resultaat) en wij heerlijk geslapen hebben.Na mmm lekkere churros con chocolate samen met Marta, een chips en chorizo-aperitief met cava, hebben we alle drie meegewerkt aan Jonas zijn heel lekkere spaghetti (ik heb nog zoveel te leren op kookvlak)
Avondje uit was met Marta en Viviana in de chupiteria, goedkope shotjes die allemaal naar beresnoepjes smaakten, een beetje vies. Jonas kwam er een belg tegen die hier in spanje bommen ontmijnt (ik wist niet dat er hier lagen, aiai) en die met hem nog geroeid heeft. Hoe klein is de wereld, en hoe kleiner is Salamanca!

Zondag was het dan tijd voor cultuur, een toertje langs de universiteit, de kathedraal (waar net een trouwkoppel buiten kwam), de puente romano met een ingepland dutje in het gras bij de rivier, verder langs een klooster met bedelaar met luide hongerige stem, langs de plaza mayor of een ander terrasje...
Als middageten hebben we wegens overvolle tapasbars met weinig tapashapjes over, heerlijke burgerkinghamburgers gegeten, ook dat hoort een klein beetje bij Spanje.
In de aangename avondwarmte zijn we een hapje gaan eten in de drukke restaurantstraat hier, waar er weer hopen volk op straat rondliep. Daarna nog een beetje genoten van de prachtige plaza mayor en de mooi verlichte kathedraal.

Gezien we zondag niet tot 11 uur konden slapen zijn we maar niet meer uitgegaan 's avonds.
Zondag was het tijd voor afscheid, ik vertrok om half 10 met een groepje meisjes naar de sierra, en Jonas en Elisabeth naar huis. Altijd een beetje raar om afscheid te nemen van bezoek hier, want je voelt dat België een beetje dichterbij is dan je denkt, en het lijkt alsof ik hier dit weekend ook op vakantie was, maar ik ga niet naar huis, want ik heb hier les dinsdag.

De Sierra was mooi, het groepje gezellig, de zon warm en de wandeling niet te inspannend, het is nog steeds een beetje zomervakantie :) (mijn eerste examen op 5 november veroorzaakt wel een kleine vertroebeling in de 'vakantie', maar dat is nog ver!)

geriatrie, een duif en siempre fiesta

Hier komen eventjes snel de belangrijkste weetjes van vorige week:

-niets is zo erg als het lijkt. Dit wat betreft de geriatriestage, als er aangekondigd is 5 dagen per week 4 uur per dag stage, betekende dit concreet: 2 dagen 2 uur per dag (onder andere omdat ik de eerste dag in het verkeerde ziekenhuis aan het zoeken was, en na een uurtje op elke afdeling rondgestuurd te zijn, maar naar huis gekeerd ben). De stage zelf was niet zo interessant, leek een beetje op ons verpleeghulpstage in het tweede jaar, vooral babbelen met gezonde oudjes. Ondanks het feit dat het voor mijn geriatrieskills niet zo nuttig was, was het voor mijn spaans wel goed, dankzij mijn spaanse vriendelijke medestagaire. (bovendien krijg ik 3 extra punten op het examen door aanwezig te zijn, dus mooi meegenomen)

- mijn diervriendelijke kotgenote Viviana heeft een huisdiertje geadopteerd dat ze halfdood op straat gevonden heeft. Helaas een vuile duif, maar het is wel schattig om haar liefdevol haar hele kamer vuil te laten worden bij het eten geven van de duif, net nadat ze de rest van ons piso helemaal piekfijn gekuist heeft.

- de avondjes uit blijven even leuk, vooral donderdagavond, toen we met de hele segovia-groep in ons favoriete bar (weer eens) waren, feest alom!

-belgië is een beetje vernederd geworden op het Frans-Belgisch erasmusfeestje. Slechts 1 belgsisch liedje (van 2 fabiola), verder een hele avond franse muziek inclusief 2 keer hun volkslied.

FIN DE SEMANA ESTUPENDO!!

Het was een fantastisch weekend!
Elke minuut van elke dag (ongeveer toch).

Het begon goed vrijdagavond na de Spaanse les. Geen Marokkaanse couscous maar ander Marokkaans eten met mijn kotgenootjes en twee vaste invités. Lekker (maar ik lust toch liever frietjes of tapas of pasta), en gezellig, en heeel interessant! Zo vertelde Salma over hoe het huwelijk in Libanon en andere Arabische landen georganiseerd wordt, meisjes worden onder andere gekeurd door de schoonmoeder op vlak van koken, op vlak van elegant dansen met hun zoon, en, het ergste! gekeurd in de hamam, zonder kleren, om te zien of er niets scheelt aan hun lichaam. Que horror! zouden ze hier zeggen (en zeg ik ook).

Zaterdag stond er een picknick aan de rio Tormes op het programma met Elise en Thomas, en Spaanse mensen. Het is hier bonton om te zeggen dat je spanjaarden kent, en het weer was weer stralend rond de 30 graden, dus ik kon er geen nee tegen zeggen. Er was tortilla, een italiaans lasagneachtig iets, chocoladetaart, brood, chorizo, kaas.... Er was alles!

Later op de middag zijn ook Marta en Tiia mee in de zon in het gras komen liggen, heb ik een cafe con leche gedronken op een terrasje (ik leer mezelf koffie lusten hier, beetje bij beetje), en ben ik 's avonds bij Marta pasta a la matricciana gaan eten mmm.

Zaterdagavond stond slapen op het programma, want zondag namen we met zijn 20-en de bus naar Segovia om 8.30 's morgens.

Ik benadruk het niet graag, maar het dient vermeld te worden, dat deze heerlijk zondag in Segovia, volledig het idee was van Marta en mij, en dat wij 18 anderen (van Italië, Finland, België!!!, Mexico, Korea, Frankrijk en Duitsland -> het is eveneens bonton om te zeggen dat je veel mensen uit verschillende landen kent:) geïnspireerd hebben om mee te komen, en dat er niemand mij achteraf vermoord heeft omdat ze zich niet geamuseerd hebben, want daar had ik wel een beetje schrik voor.
Het weer zat mee, de stad was mooi (oa kasteel van Doornroosje, oude aquaduct, katedraal, straatjes...), de mensen leuk, de sfeer goed, en allemaal heel erg op het gemak. De volle 2 uur en een half rijden in het terugkeren hebben we gevuld met weerwolven, blijkbaar een internationaal bekend spel.

Klaar voor een week vol stage, gewone les en spaanse les, en het bezoek van Elisabeth en Jonas volgend weekend!!

(en morgen zal ik een paar foto's hier zetten of op facebook)

Er blijven nieuwe mensen komen, nieuwe dingen te doen, en te ontdekken enz.

Een ontdekking is de supermarkt met onvriendelijke mensen vlakbij met heel erg goedkoop fruitwinkeltje met lieve mensen ernaast.

Een andere ontdekking:
na 3 weken les heb ik door dat ze hier niet voor elk vak een cursus, laat staan een basisboek of iets van naslagwerk hebben. Er valt alleen te vertrouwen op 1. u eigen notities (haha, heb ik met moeite), 2. de notities van jaargenoten of 3. de notities die verkocht worden in de kopiewinkels van ijverige studenten uit voorgaande jaren, in hun soms moeilijk leesbaar geschrift, waaruit dikwijls toch stukken ontbreken. Nuja, dat wordt een probleem voor later

En dan een laatste ontdekking:
na een week vol chaotische wanhoop over welke stages ik zou moeten volgen dit semester en waar, ben ik eindelijk op een lijst verschenen. Een lijst die mij voor 3 weken verbindt aan een geriatriestage. Zoveel zin heb ik daar niet in, maar misschien kan ik mij toch stiekem aansluiten bij stages neurologie. (ach ja, ik ben erasmus en weet van niets, veel kans dat ik de geriatrie afdeling toch niet vind)

Verder zag mijn week er weer goed gevuld uit met leuke dingen, zoals de salsa lessen, met telkens meer mensen, allemaal via mij en mijn danspartner naar ons dansclub gelokt. De laatste les waren we echt met veel teveel (want ik was niet de enige die reclame gemaakt heeft), hetgeen leuk is, maar waarmee je niet zoveel leert...

Dinsdag ben ik met mijn italiaanse vriendinnetjes marta en viviana, en leila naar een reggae-bar gegaan. Leuke sfeer altijd met zo rastamensen, maar na 3 uur wat door de knieën buigen een cool reggae-achtig kijken, besloot ik toch maar te gaan slapen.

Woensdag is een heel gezellig avondje geworden op mijn kot, georganiseerd door mezelf. Ik heb pannekoeken gebakken voor een paar geneeskundemaatjes en mijn kotgenootjes en nog 2 andere vriendinnetjes. Ze zeiden dat ze het lekker vonden en niemand was ziek de dag erna:)

Donderdag was een drukke leuke dag. Er was de les, die ik volledig verstond, hoera! En dan was er de Spaanse les die elke dag een beetje leuker wordt, met onder andere sympathieke Belgische meisjes die allebei marian noemen.
Kort daarna ben ik met Marta tapas gaan eten op de plaza mayor mm, en daarna een uitzonderlijk vroeg beginnend feestje ter inwijding van de geneeskundeschachtjes hier, waar ik eindelijk een keer normaal met españolas gebabbeld heb (in plaats van verloren les en practica vragen te stellen).
Hier ziet u mij met Paolo uit Italie

Lang kon ik er niet blijven want er was de salsa les met veel te veel meisjes, en daarna het superleuk feestje in dezelfde mooie bar als vorige week, en nu heb ik er foto's van. Met al mijn vriendjes verenigd, zich amuserend met goeie muziek, aah zo leuk!
Hier mijn compañeras de piso, links Elise van Frankrijk en rechts Viviana van Italië, en nog meer rechts Thomas van Frankrijk.
En hier een fotootje van de bar, la posada.

Vanavond nog een uitgankje met fransen, of anderen, en daarvoor een lekkere couscous, gemaakt door mijn Marokkaanse kotgenoot:)

Dit weekend zal het sociaal leven weer boomen want ik was van plan een tripje naar segovia te doen samen met Marta, en opeens komen er mensen bij van de taalcursus, mensen van geneeskunde, mensen van de eerste weken en hun kotgenoten... Benieuwd hoe dat zal verlopen. Het verslag leest u later.