veel nieuws - goed nieuws?

Veel nieuws, goed nieuws! of niet.
Ik breng jullie vandaag op de hoogte over volgende topics:)

1. België in de Spaanse media
2. kakkerlakken in een Spaans appartement (the sequel)
3. examen, op zijn Spaans uiteraard
4. skitrip in Spaanse Sierra
5. burenruzie, in hetzelfde Spaans appartement

1. België in de Spaanse media

Ik hoorde deze week op de radio hoe de Belgische aartsbisschop homoseksualiteit en anorexia vergeleek.

Verder zag ik in 'el mundo', dat de volledige achterpagina ingenomen werd door een artikel over miss België die haar kroontje bijna verloor door een foto in P-magazine die de fragiele belgische eenheid bedreigde.
Positiever: Milow is hier populair, een beetje teveel naar mijn zin; en ook Herman doet het niet slecht.

2. Ze waren een maandje op vakantie, maar zijn nu terug. Gelukkig is er nu mijn Marokkaanse kotgenote, die als enigste dicht genoeg durft komen om ze uit te roeien (hoewel ook zij er heel erg vies van is). Een vervelender karaktertrekje van haar is dat ze ons zo graag bang maakt, zo moeten we ons volgens haar voorbereiden op kakkerlakken in ons schoenen, op nog grotere en stinkende kakkerlakken, en als het zomer wordt op motten zo groot als een mensenhand, die nog veeeeel viezer zijn. Ik geloof er niets van, maar ben op mijn hoede!

3. Het examen geriatrie, haha, wat een klucht. Prof kwam een half uur te laat, verschoot toen hij zag dat er meer dan 6 studenten het examen kwamen afleggen (wat vreemd, in een jaar van meer dan 100 man:p), en liet daarna nog 3 kwartier op zich wachten om toch nog een examen af te printen. Mondeling voor ons allemaal zou toch teveel werk zijn. Ieder trekt zijn eigen conclusies, maar volgens mij is hij al een beetje seniel. Gelukkig duurde het examen zelf maar een dik half uur.

4. Skitrip in de Spaanse sierra, wat kan meer vertier bieden na een inspannend examen! Heerlijke dag! Lekker uitslapen, op iets meer dan een uur met de bus van hier stonden we aan de skipistes, stralende zon, goeie sneeuw, als middageten in een gezellig cafeetje op de piste wat tapas eten, bijna geen volk want het was een dinsdag, later nog het übermooi dorpje Béjar bezoeken, en moe maar tevreden terug naar Salamanca. Te mooi om waar te zijn, geloof me.

Veel te mooi, inderdaad. Het echte verhaal is als volgt:
Om 5u50 deze morgen nam ik afscheid van mijn bedje. De bus naar Béjar, lelijkste stad van Spanje, deed er een uur en een half over, wegens recente sneeuwval. De uitbater van de cafetaria, en alle mannen aanwezig draaiden half uitlachend hun hoofd naar ons toen we vroegen hoe we de skipistes konden bereiken. Het was nog een kleine 20 km verder. Bussen waren er niet, en de taxi die we gebeld hadden vertelde ons: met die sneeuw naar boven rijden, ha, niet met mij hoor, alle wegen zijn gesloten (wel lief dat hij naar ons gereden was om het ritje af te zeggen, langs de telefoon vond hij misschien te onpersoonlijk). Na een uur wachten was nog steeds alles gesloten, en na nog een uur nog steeds. Niet kunnen skiën wegens sneeuw, wat een jammere ironie:-(

Dit mooie dorpje, Candelario, dat nog wel bereikbaar was met de bus en waar ik eerder al eens in zonnige tijden geweest was, maakte veel goed vandaag. We mochten ons picknick in een raar cafeetje (het enige van het dorp) opeten zolang we de uitbater maar niet stoorde bij het tv-kijken.
Een mooie wandeling bracht ons helaas terug in Béjar, waar NIETS te zien wat, NIETS te doen, en ik mij voelde als Frank de Winne in Baikonur: zo snel mogelijk wegwillend. Oja, er waren wel ooievaars, toch 1 foto waard.

5. Burenruzie. Op onze bicky-avond zat de sfeer iets te goed en maakten we inderdaad iets teveel lawaai.
Ons grappige buren zijn niet zo voor de conventionele communicatievorm en stuurden ons een veelbetekenende waarschuwing die ons wel langer zal bijblijven.

hahaha

Hahaha, het is weer van dat.

Het nieuwe semester begint, maar... wanneer?
Volgens sommigen is het al bezig, anderen zeggen de 25e, volgens de kalender is het pas de 8e...
Een voordeel is dat ik nu beter spaans kan om het zelf uit te zoeken (hoewel ik daar toch nog niet zelfstandig genoeg voor ben), en dat ik meer mensen ken (hoewel die het allemaal ook niet weten), en dat áls het te vroeg begint voor mij, dat nog geen probleem is, want in het begin van het schooljaar had ik toch niets aan de lessen:)

De practica's zullen ook weer beginnen, vanaf 8 februari zou ik 4 weken pediatrie en daarna 1 week psychiatriestage moeten hebben. (zal wellicht ook wel weer wat uitzoeking nodig hebben) Een beetje vervelend is dat ik ook in die weken pediatrie-examen heb van het 1e semester nog. Dat worden dus mijn boete-weken voor de eerder lichte blok nu.

Gelukkig is er nog bezoek op komst, worden er nog reisjes gepland, zijn er weer een heleboel heiligen die ons verlengde weekends zullen geven en zal het fiestaleven weer beginnen.

Maar eerst nog een en ander afwerken:
-examen geriatrie
-afscheidsetentjes en botellons van een aantal vrienden die maar een half jaar blijven (marta, veel belgen, ina...). Vrijdag maak ik hier bickyburgers voor de weggaanden:)
-vakantieweek thuis!

Ter opfleuring van de blog enkele citaten:

-los de derecho son todos cabrones y los de izquierdo tontos.
M. Saroldi, over de italiaanse politiek (die van rechts zijn allemaal smeerlappen en de linksen dwazen)

-als uw hart sneller slaat, slaapt ge sneller
T. Billiet, stelling die nog wetenschappelijk bewezen moet worden

-En Salamanca hay 9 meses de invierno y 3 de infierno.
anoniem; (in salamanca zijn er 9 maanden winter en 3 hel), of hoe iedereen graag klaagt. De winter is hier niet zo koud als in belgie en de zomer is zeker geen hel, maar heerlijk.

Hasta siempre!!

Na regen komt zonneschijn

Na regen komt zonneschijn zeggen ze ook wel eens.
Figuurlijk correct. Letterlijk niet, na het waterzonnetje van vrijdag kwam er onophoudelijke regen (tot en met nu), dat noem ik toch geen spanje meer:-(

De regen: Er was het neurologie en -chirurgie examen, dat zorgde voor een dosis zenuwen, gezien het mondeling was.
Zoals gewoonlijk in Spanje ben je nooit ergens zeker van, ook niet van de examendatum. Toen we met ons erasmusmeisjes allemaal mooi op tijd op de proffen aan het wachten waren, en nog wat aan het wachten waren, en dan nog een beetje langer wachtten, kwamen ze uiteindelijk zeggen dat ze liever toch niet vandaag examen wouden afnemen, omdat ze al andere dingen te doen hadden enzo. Gelukkig deed een beetje aandringen door anderen die nog veel examens daarna hadden, en het verontwaardigd meegeknik van mij die dit weekend bezoek kreeg, ze dan toch buigen.
Ik moest als eerste binnen met een ander meisje, altijd een voordeel, want wij kregen nog alle vragen over parkinson, alzheimer en meningitis. De proffen zagen er tevreden uit, dus ik ook.

De zonneschijn:
Thibo kwam op bezoek nog dezelfde avond!!

Terwijl hij in Madrid alle straten aan het platlopen was, was ik hetzelfde aan het doen in Salamanca op zoek naar een sleutelmaker, want ze hebben het slot hier veranderd, en blijkbaar paste mijn sleutel niet meer (en die van mijn kotgenoten wel nog). Voor 1 euro heb ik een nieuwe blinkende rooie sleutel, joepie!!

We aten tapas,arabisch, burgerking en vooral churros con chocolate, wandelden rond in heel salamanca inclusief de soldenstraat, spraken nederlands, engels, frans, jommokosspaans en jean-mariepfafdeutsch, wouden salsadansen als er volk geweest was, brunch-picnickten aan de kathedraal (het was toch bijna 15°),

leefden in harmonie met de mussen omdat er soms geen kat op straat was,

speelden stapelwoord.
DUS: mijn weekend was goed, dankjewel Thibo!
(de waarheidsgetrouwheid van dit verslag kan u misschien nalezen op thibolondon.blogspot.com)

Salamanca sneeuw

Na de tweeweekse hemel van thuis met de gezelligheid en warmte van de familie, het eten op de kerst, oudjaar en nieuwjaarsfeesten en het ander eten tussendoor (dat ik niet zelf moest klaarmaken en dus eens geen pasta of tortilla was), de leutigheid en het geluk om ook mijn vriendinnetjes en vriendjes terug te zien, en om Philippe in het echt te zien en niet alleen virtueel. Ja ze hadden langer gemogen die twee weken.
Oja ik moest natuurlijk ook wel studeren, maar minder intensief dan andere jaren, en ook dat deed deugd!

Hier terugkomen was raar in het begin, een ander melkwegstelsel precies, het was alsof ik er in maaaanden niet geweest was.
Het kot was proper ja, en er waren geen kakkerlakken, maar er waren ook geen tekens van mensenleven, gezien ik de eerste om terug te keren was.
Gelukkig had ik mijn eerste sociaal contact met Marta op de luchthaven bij de bagageband, dankzij de Belgische stiptheid en Italiaanse vertraging. Ik was een half uur te vroeg aangekomen en zij met twee uur vertraging, leve de stereotypen!

Ondertussen gaat het leven weer zijn gangetje, iets anders dan vóór de vakantie want ja, nu is het ook hier vollop blok. In de voormiddag studeer ik thuis, en in de namiddag ga ik naar het sociaal centrum bij uitstek, nl de bibliotheek, om iedereen terug te zien en een samenhorig gekwel te ondergaan.
Af en toe is er gelukkig nog tijd om tapas te gaan eten, of samen te koken, of om naar de acordeon van mijn kotgenote te luisteren en de harmonicaprobeersels van haar geanimeerd lief.

En dan nog een weerbericht: eindelijk is het aan ons, al dagenlang ging het op televisie over niets anders dan hoe er overal in spanje sneeuw ligt (en niet gewoon 10 minuutjes in het nieuws zoals bij ons, nee uuuurenlang), wel, eindelijk sneeuwt het hier ook goed door, en ziet alles er nóg mooier uit. (Door de blok heb ik geen tijd en door de kou geen zin om foto's te trekken, waarvoor sorry, maar als je 'salamanca sneeuw' in google intypt kan je ongetwijfeld mooie foto's vinden)