Na regen komt zonneschijn

Na regen komt zonneschijn zeggen ze ook wel eens.
Figuurlijk correct. Letterlijk niet, na het waterzonnetje van vrijdag kwam er onophoudelijke regen (tot en met nu), dat noem ik toch geen spanje meer:-(

De regen: Er was het neurologie en -chirurgie examen, dat zorgde voor een dosis zenuwen, gezien het mondeling was.
Zoals gewoonlijk in Spanje ben je nooit ergens zeker van, ook niet van de examendatum. Toen we met ons erasmusmeisjes allemaal mooi op tijd op de proffen aan het wachten waren, en nog wat aan het wachten waren, en dan nog een beetje langer wachtten, kwamen ze uiteindelijk zeggen dat ze liever toch niet vandaag examen wouden afnemen, omdat ze al andere dingen te doen hadden enzo. Gelukkig deed een beetje aandringen door anderen die nog veel examens daarna hadden, en het verontwaardigd meegeknik van mij die dit weekend bezoek kreeg, ze dan toch buigen.
Ik moest als eerste binnen met een ander meisje, altijd een voordeel, want wij kregen nog alle vragen over parkinson, alzheimer en meningitis. De proffen zagen er tevreden uit, dus ik ook.

De zonneschijn:
Thibo kwam op bezoek nog dezelfde avond!!

Terwijl hij in Madrid alle straten aan het platlopen was, was ik hetzelfde aan het doen in Salamanca op zoek naar een sleutelmaker, want ze hebben het slot hier veranderd, en blijkbaar paste mijn sleutel niet meer (en die van mijn kotgenoten wel nog). Voor 1 euro heb ik een nieuwe blinkende rooie sleutel, joepie!!

We aten tapas,arabisch, burgerking en vooral churros con chocolate, wandelden rond in heel salamanca inclusief de soldenstraat, spraken nederlands, engels, frans, jommokosspaans en jean-mariepfafdeutsch, wouden salsadansen als er volk geweest was, brunch-picnickten aan de kathedraal (het was toch bijna 15°),

leefden in harmonie met de mussen omdat er soms geen kat op straat was,

speelden stapelwoord.
DUS: mijn weekend was goed, dankjewel Thibo!
(de waarheidsgetrouwheid van dit verslag kan u misschien nalezen op thibolondon.blogspot.com)