Ik presenteer jullie mijn week in een grote notendop:

Eerst even melden dat ondanks ieders grote schrik dat de herfst hier definitief begonnen was, die vorige koude week slechts vals alarm was. Deze week was vele beter:) Boven de 25°, en zo hoort het.

Elke dag van 1 tot 3 is er geneeskunde les (geriatrie, pediatrie, obstetricia en neurologie zijn de vakken van dit semester). Dat lijkt heel weinig (en dat is het ook), maar ik vind het inspannend genoeg. Als ik hier een volledig uur mijn volle concentratie geef, heb ik evenveel verstaan van de les als wanneer ik België een volledig uur zou zitten babbelen of staren of prentjes tekenen. met andere woorden, enkel het onderwerp en de grote lijnen. Als ik dan naast leuke Italiaanse Marta zit, in een pediatrieles met slides met veel te kleine lettertjes, en we beginnen te praten over eten en Italië en koffie, dan heb ik helemaal niets meer mee.

Sinds deze week komen er bovenop de volle 2 uur per dag geneeskunde, ook nog 2 uur per dag spaanse les bij. (waarvoor we zelfs huiswerk mee krijgen, bah) Sinds deze week kan ik wel eindelijk in de verleden tijd praten, en commando's geven:) dus ja, hoewel ik niet dikwijls zin heb in die lessen, nuttig zijn ze zeker!

En vanaf volgende week komen er dan nog 4 uur per dag practica's of stages bij. Maar waar, en wanneer precies, en voor welke onderwerpen, dat is nog een grote soep. Totaal onbegrijpelijk en verwarrend voor een eenvoudig erasmusstudentje. We hebben er al 2 vergaderingen over gehad met de erasmuscoordinator. Nuttig om een keer alle erasmusstudenten samen te zien, maar nog steeds weet niemand van iets over de stages.

Tot zover het academisch aspect. Nu de fiestas en uitstapjes
Maandag en woensdag ben ik weer salsales gaan volgen, met elke keer een beetje meer erasmusmaatjes die zich eraan wagen. Ik kan nog niet zeggen dat ik veel progressie heb gemaakt, maar ik amuseer mij er.

Dinsdag hebben we op het auberge espanolkot van Finse Tiia naar een mooie Italiaanse film gekeken met spaanse ondertitels. Het was dat soort cultuurfilm met veel sfeerbeelden waar niet zo heel veel in gesproken wordt, dus ik heb alles verstaan:)
Aangezien iedereen ziek begint te worden, (ina, tiia, koreaan kori met zijn mondmaskertje,mijn italiaans kotmaatje, mijn italiaans geneeskundemaatje, enz enz) en ik mijn gezond-zijn toch wou vieren, ben ik naar de erasmus-messageparty gegaan met de overblijvenden. Het was de moeite waard en hoewel een beetje verkouden ben ik nog steeds gezond en vele anderen nog steeds ziek

Zoals in Gent is donderdagavond de grote uitgaansavond hier. Met Marta, flatmaatje Viviana en nog een ander Duits geneeskundemeisje Cecilia, hadden we de keuze tussen medicina fiesta, fiesta in leuke bar met erasmussers en een concert in een klein cafeetje. We zijn alleen naar de laatste twee gegaan, allebei fantastisch. Het cafeetje was gevuld met tamtams, drum, ding met belletjes aan, schud-eitjes enzoverder, enorme ambiance. En de bar met erasmussers was gevuld met enthousiaste italianen en anderen, ook onvergetelijk:)

Vrijdag dan, de (half)langverwachte dag dat... Philippe!!!! weer op bezoek kwam, zomaar plots aangekondigd vorige week! Finse Leila moest ook net naar Madrid voor een weekendje dus konden we samen de bus nemen en wat verdwalen met de metro.
Ik had een 'authentiek' familiepensionnetje gereserveerd dat billie wat ogen deed optrekken en ons alletwee wel deed lachen (vooral de heer des huizes was een bijzonder persoon). Maar ons kamertje was proper en pal in het centrum.

Zaterdag hebben we een kort toertje in oud madrid gedaan en vooral lang en lekker gegeten samen met een Spaanse Erasmusvriendin van hem.Hier een cafeeke in oud madrid, versierd met foto's van koning boudewijn en tante fabi
Hier een Billie in een mooi park in Madrid

Madrid lijkt echt een leuke stad en zo bruisend, maar aangezien we savonds terug moesten hebben we er niet zoveel van kunnen zien. Ik wil zeker nog terug!
Zaterdagavond hebben Elise en ik het Frans bendetje uitgenodigd voor een apéro op ons kot, wat eens te meer gezellig was.

En zondag nog een dagje samen met Billie wat rondlopen in Salamanca, lekkere tapasjes eten mmm, naar Dr. House kijken en snif, al uitzwaaitijd.

en hier vertrekt billie, samen met zijn vies suikerijsdrankje:)

paarden, bergen en feest

De ene dag is het grijs weer, de les onverstaanbaar, het papierwerk te lastig, het leven te druk, zijn thuis-Philippe-vriendjes en vriendinnetjes te ver, zijn de nieuwe mensen met teveel, mis ik Gent en de chocolade en bickyburgers (ondanks de sauzen die ik gekregen heb, want de hamburgers zijn hier niet van te beste kwaliteit) en dan krijg ik wel eens een beetje heimwee.

De andere dag daarentegen schijnt te zon, is de les onverstaanbaar maar kan het mij niet schelen, negeer ik het papierwerk, is het leven druk maar vind ik dat leuk, en kom ik op straat vanalle mensen tegen. Dan is het ook feest, maken we leuke uitstapjes en dan ben ik zo blij op erasmus te zijn.

De wisselende emoties van een typische erasmusstudent (denk ik)

Dit weekend was een heerlijk weekend. Begonnen met een kotfeestje bij een Finse vriendin, die in l'auberge español woont. Zij is een vrolijke verstrooide, ze zit samen met 2 zotte mexicanen en een nog zottere Koreaan, en ze dansen elke avond salsa en koreaanse rare dansen in hun keuken met bomvolle frigo en verouderd interieur.

Zaterdagochtend was het helaas redelijk vroeg opstaan omdat we een paardrijtochtje (voor beginners) wouden gaan maken door bos en rivier, en het enige mogelijke was in de voormiddag. Het paardrijtochtje was wel die moeite waard, en in de namiddag was er tijd voor een klein siestatje alvorens naar een frans kotfeestje te gaan. Zelfde concept als de avond ervoor: muziek, mensen die beginnen dansen, drinken, en blij zijn. Alleen minder internationaal (enkel Belgische mezelf en Alaskisch ander meisje waren niet frans), wat goed is om mijn Frans te oefenen. Dat compenseert voor het feit dat ik niet naar Bordeaux kon. Wel minder goed voor mijn Spaans, maar ach, daar heb ik een heel jaar de tijd voor, en het karakter ontbreekt mij om 24/24 tegen iedereen spaans te praten; te vermoeiend.

Zondagochtend was het alweeer helaas redelijk vroeg opstaan, deze keer om een wandeltochtje te gaan maken in de Sierra de Francia. We zijn slechts met 3 uit ons bed geraakt, wat goed was, want dan had ik plaats in het sympathiek oud Frans autootje van Thomas, met wat latino muziek en flower powerversiering. In prachtige natuur, wat heuvels en bergen, en dezelfde mooie huisjes als ik vorige week met Thaïs gezien heb, hebben we een bergtopje beklommen. Ondertussen pratend over sprookjes, bonzaiboompjes, linkse stakingen en manifestaties van studenten in frankrijk en de agressie van de politie tegen hen...


Foto's volgen later, maar ik ben mijn camera tijdelijk kwijt:s aiai

Vandaag was een goeie drukke dag: erasmusmeeting over papieren en practica's (waar ik niet veel wijzer uit geworden ben), 2 lessen die gezellig waren met een lief en zot Italiaantje Marta en leuke Duitse Ina. Daarna vlug eten en testje gaan doen voor de niveaubepaling van de spaanse les. Daarna naar de winkel, de was doen en straks eten en salsa les, baila baila!

Zo doen ze het in Spanje (of toch in Salamanca):

-een les gynecologie op vrijdag laten wegvallen omdat het de eerste vrijdag van het jaar is:) (helaas had ik op hetzelfde uur toch nog neurologie, zodat het voor mij niet echt uitmaakte)

-met meer volk op straat komen s'nachts dan overdag. ook de oudjes zitten tot na middernacht op hun bankjes te kijken naar het volk dat passeert

-zingen, heel veel zingen op straat, vooral dan de studenten die hier gedoopt worden

-mengsels drinken: rebujito = witte wijn + sprite; tinto de verano = rode wijn + een of ander limonade; calimocho = rode wijn + cola... Het lijkt verspilling van wijn, maar het smaakt, en kost niets:)

-churros con chocolate eten. Een soort van langwerpige etensdingen die met oliebolachtig deeg gemaakt zijn, doppen in chocolade mmmm (maar nog niet zo lekker als ons oliebollen)

-het wachten bij oversteken leuker maken via entertainende verkeerslichten


Op meer kan ik nu niet komen, eigenlijk is het meeste hier toch hetzelfde als in België:)

Verder kan ik nog melden
1 sinds een paar dagen hebben we eindelijk een nieuw kotgenootje bij, een lief italiaantje dat een beetje verlegen is maar veel lacht en wiens vriendinnetjes hier af en toe over de vloer komen en lekker veel pasta maken.

2 elke maandag en woensdag zal ik nu salsales volgen met Franse Damien (Billie maak je geen zorgen, jij bent beter!). De eerste les ging redelijk goed. David Martin, ons dansleraar is op het wereldkampioenschap in Puerto Rico 3e's geworden, en soms mag ik ook met hem dansen, joepie!

3 de lessen versta ik nog steeds niet al te goed, maar elke dag gaat het ene beetje beter, en de powerpointpresentaties kan ik wel al lezen

het nieuwe schooljaar

hola amigos!

Een lange tekst nu

Het nieuwe schooljaar is begonnen gisteren. En met het schooljaar is ook de herfst ingetreden. Het wordt hier helaas kouder, rondlopen in t-shirt en kort rokje is al moeilijker.

Gelukkig had ik nog een laatste prachtige weekenddag met Thaïs, in een paar bergdorpjes niet ver hier vandaan. Schattige huisjes en straatjes met de ouderen van dagen die er hun zondagspraatjes maken. We zijn drie dorpjes gaan bezoeken, en in het laatste nog 2 studenten uit Salamanca tegengekomen, die ons de jamon-shops van het dorp daar lieten zien en het enige overlevende varken tussen alle dood ophangende varkenspoten. Omdat het daar echt stortregende besloten we al ietsje vroeger naar huis te keren. We namen de snelste route volgens de GPS. Volgens ons leek het dat de GPS ons eerst het hele gebergte en elke haarspeldbocht wou tonen, voor we terug naar plat salamanca mochten keren.
's Avonds zijn we met Leila, Ina, Tiia en nog wat mensen weer wat heerlijke tapas gaan eten en iets gaan drinken op de feria's. Vroeg gaan slapen lukt nooit.



Gisteren dan, de eerste schooldag. Heel blij dat Thaïs er nog was en dat ik al een medegeneeskundemaatje leren kennen had, vertrok ik toch een beetje zenuwachtig. Voor de eerste les mocht ik kiezen tussen verloskunde of neurologie, die op hetzelfde uur vielen. Het werd verloskunde, want daar gingen de meeste erasmusstudenten naar toe, wat de pijn voor de eerste les wat verzacht.
Zoals verwacht verstond ik geen woord, behalve 'obstetricia' en 'practicas'. Maar er waren behulpzame spanjaarden of erasmussers die 3 a 4 woorden meer verstonden, en die een beetje de weg toonden naar cursusdienst en dat soort dingen.
De tweede les was geriatrie. Met powerpointpresentatie, hoera. En een vriendelijke portugees die engels kan, en spaans, en die nu mijn personal assistent is geworden.

Na die twee lessen en een drankje in een milkshakebar, waar de barman heel erg blij was met het bezoek van Thaïs en mij en ons overlaadde met wat extra milkshake en fruit, was het tijd voor afscheid van Thaïs. Een beetje raar, aangezien we zo'n leuke dagen samen gehad hebben hier en het al bijna leek alsof ze ook hier ging beginnen studeren.

Om het vertrek te verwerken ben ik met de meisjes gaan winkelen, hoera, en heb ik nieuwe schoenen gekocht, hoera. En ter afsluiting ben ik weer eens tapas gaan eten, joepie.

Vanmorgen ben ik helemaal alleen naar de les pediatrie gegaan. Ik was er ook de enige erasmusstudent, en verstond alweer heel weinig. Volgens mij was het een inleidingsles. Met al mijn moed ben ik daarna aan de prof nog een beetje extra uitleg gaan vragen, want gesprekken onder 4 ogen, daar ben ik beter in. Nu weet ik dat we hier verslag moeten schrijven van de stage en dat we ooit een of ander iets zullen moeten presenteren. Haha

Vanavond is er het afsluitconcert van de fiestas en de grote erasmuswelcome party. Altijd feest!

Maar eerst ga ik mijn kotgenootje elise mee begeleiden naar haar les geschiedenis, zodat ze niet alleen moet gaan. Ik kan mij inbeelden dat het gewoon weer een onverstaanbare geneeskundeles is, en ondertussen passief spaans oefenen.

Muchos besos y hasta luego!

zo ziet de stad eruit, vanop een afstandje gezien. U ziet de torens van de kathedraal en de iets kleinere torens van de oude universiteit.
Zo zien mijn mama en papa eruit, op de oude Romeinse brug, toen het nog vakantie was.
Deze briefjes met telefoonnummers en aanbiedingen voor appartementen dreven mij wanhopig de eerste namiddag hier. Nu ben ik zo blij dat ik een perfect kot met perfecte ligging en leuk kotgenootje heb.
Zo ziet mijn bed eruit, gedemonstreerd door Philippe, toen het ook nog vakantie was

En hier het prachtige plaza mayor by night. Elke avond als de lichtjes aangaan hoor je over de hele plaza de mensen 'oooh' zeggen. (ik vermoed dat het de obers van de cafees zijn die daarmee beginnen, want het is wel mooi, maar dat iedereen nu elke avond weer spontaan 'oooh' zegt lijkt mij een beetje bizar...)

Salsa op slippers

Nog steeds vakantie hier, en er gaan geruchten op dat de unief misschien zelfs pas de 21e begint voor geneeskunde. Voor de zekerheid zal ik toch maandag al een keer gaan kijken, want hoe leuk de vakantie ook is, het mag al een keer beginnen.

Sinds gisteren heb ik internet op kot, joepie!
Drie dagen geleden is Thais toegekomen, en ondertussen is ze al helemaal geïntegreerd in het erasmusleven. De eerste dag hebben we onder leiding van haar gidsje een mooie wandeling door de stad gemaakt, langs gebouwen die ik nog niet zo goed bekeken heb enzo. Verder ook een paar praktische dingen gedaan zoals bibliotheekkaart regelen en meer van dat soort. Na een tapasmiddagmaaltje kwamen we de finse en duitse meisjes tegen waarmee we samen de kathedraal beklommen hebben. Later zijn we ook samen gaan eten, zodat die connecties alweer wat versterkt zijn.
s Avonds zijn we met de Franse bende naar een salsabar gegaan. Het was vooral kijken en sangria drinken, maar ik krijg zin om les te volgen hier!

Gisterennamiddag zijn we met diezelfde bende naar een openluchtzwembad gegaan, alweer zon en blauwe lucht, ook blauw water en veel ambiance!
Ons avonduitstapje was weer naar de salsabar, nu voor een initiatieles. Ik had de meisjes ook meegevraagd, en hoewel ze een beetje twijfelachtig waren over het dansen heeft iedereen zich wel heel goed geamuseerd. Bovendien waren we allemaal superdanseressen wanneer we geleid werden door de leraar.

Vandaag hebben we Avila bezocht. Hele mooie stad met muren errond. Ons groepje bestond uit 2 Belgjes, 2 finsen, 2 fransen, een bulgaarse en een duitse.

muchas fiestas

Vandaag heeft het voor de eerste keer 5 druppels geregeld, gelukkig is het ondertussen alweer zonnig en 30º :)
Het erasmus-vakantieleven begint te exploderen, elke dag leer je nieuwe mensen kennen, en elke dag zijn er meer feestjes/tapasbars/... om naartoe te gaan. En in het leren kennen van mensen heb ik een groot voordeel doordat ik frans kan praten met de fransen die geen engels en spaans kunnen, engels kan praten met de duitsen en finnen die geen frans en spaans kunnen en net iest beter spaans kan spreken om met alle anderen te converseren.

Eergisteren was er een reusachtig vuurwerk aan de romeinse brug, het grootste dat ik mij herinner, echt indrukwekkend, zo mooi dat ge u niet stoorde aan het geluid. De rest van de avond was in franse companie, naar een flamenco concert gaan kijken en tot laat snachts terrasjes doen. En snachts wel eventjes verschoten van een marokkaanse man in djelaba om 3u snachts aan het afwassen in de keuken, de papa van een kotgenootje, die mij gewaarschuwd heeft dat geneeskunde hier toch niet zo makkelijk is, en dat naar de les gaan heel belangrijk is enz. dus ik ben blij dat het nog vakantie is

Gisteren overdag heb ik voor het eerst gekookt op kot, het was niet zo lekker, want ze hebben hier geen miracoli-spaghettisaus. en ook voor het eerst de was gedaan, wat niet zo gemakkelijk was. volgens mij door een combinatie van mijn onkunde en een niet volledig goed werkende wasmachine.
De rest van de dag maakte die mislukkingen echter goed, want er was in de prachtige setting van de plaza mayor weer een goed concert (een beetje folky), en een eerste erasmusparty waar ik al mijn nieuwe vriendjes elkaar heb doen leren kennen en je voor 5 euro de hele avond alles kan drinken wat je wilt.

Vanmorgen heb ik 3 u aangeschoven, eerst aan het bureau voor taalcursussen, dan in de bank, en dan aan het bureau voor taalcursussen bis. van 8u smorgens tot 11u.

muchos besos!

en vanavond komt Thaïs!

busco amigos

¡Hola!
Sinds gisteren ben ik hier helemaal alleen, Philippe heeft mij in het weekend nog goed opgevangen nadat mama en papa wegwaren, en heeft mijn sociale assertiviteit helpen lanceren.

Het leven zal mij hier wel aanstaan, vooral als het elke dag een blauwe onbevlekte hemel is, en warm en als het eten zo lekker en goedkoop is, en als iedereen hier zo vriendelijk blijft.

In het weekend heb ik met Billie een uitstapje gemaakt naar een dorp hier in de buurt, ciudad rodrigo. Heel mooi, met huisjes en een stadmuur en kerken met ooievaarsnesten, maar heeeeel doods en verlaten ook, met uitzondering van een paar terrasjes.
Zondagmiddag dan vertrok Billie met de trein, en keerde ik alleen van het station met de bus naar mijn kot. Gelukkig ontmoette ik direct een paar erasmusmeisjes om savonds tapas mee te gaan eten, en toen ik die avond efjes alleen rondliep en een groepje blonde engelssprekende mensen zag, heb ik mij bij hen aangesloten en zo was ik niet meer alleen. Er was onder andere een duits geneeskundemeisje bij, met wie ik alle administratieve lasten van de unief ga overwinnen (hoop ik)!

Aangezien de lessen toch pas de 15e beginnen heb ik tijd genoeg om te genieten van de grote feria of fiesta van salamanca, een beetje zoals de gentse feesten, maar net iets zuidelijker, en de aandacht ligt hier ook net meer op eten en drinken dan op muziek.

Mijn spaans is net genoeg om eten en drinken te bestellen, om een kot te zoeken, en om te communiceren met mensen die traag genoeg spreken (zoals andere erasmusstudenten die nog geen spaans kunnen, en zo zijn er gelukkig veel)

vele groetjes,
Emmylou

busco una habitacion

liefste bloglezer,
ondertussen ben ik bijna een week in salamanca, liefdevol ondersteund door mama, papa en philippe. heel erg mooie stad, heel erg mooi weer, heel vriendelijke mensen die, zoals te verwachten was, enkel spaans spreken.

de eerste opdracht bestond uit het zoeken van een kot. na tientallen telefoontjes naar koten die al weg waren, of veel te klein waren, of te vuil, of te weg uit het centrum, of inwonend bij een oud omaatje in ouderwets interieur stond de moraal redelijk laag (maar hiermee kon ik toch mijn spaans al goed oefenen). maar een bezoekje aan een heel erg lief mevrouwtje van de huisvestingsdienst bracht ons bijna onmiddelijk naar het perfecte kot. 10 min wandelen van het mooi centrum en 10 min wandelen van de geneeskundefaculteit. Ah en een franse vriendelijke kotgenote

volgende opdrachten zijn: inschrijven, ontdekken wanneer de les begint, en waar, en welke les, en vooral: vriendjes zoeken. en overleven zonder mama en papa die morgenvroeg terugkeren en philippe die tot zondag blijft.

Foto`s zullen wel ooit volgen, als ik zelf internet heb,
vele groetjes,
Emmylou