Het was zo'n nacht, die je normaal alleen in (slechte) films ziet, of reclames voor matrassen.

Je draait je op je zij, dan op je rug, dan op je andere zij, dan heb je te warm en ga je op je deken liggen, dan heb je te koud en ga je er weer onder liggen, dan heb je weer te warm en haal je u deken uit u laken, dan draai je je weer op je zij, op je rug, dan denk je, misschien gaat het beter als ik op mijn opblaasbaar matje slaap, blijkt van niet, dus je kruipt terug in je bed, dan ga je naar toilet. We zijn ondertussen al 3 uur verder, zonder een minuut slaap, ondertussen piekerend over het examen van morgen en al die erna, over het nabije einde, denkend aan leuke dingen, aan al het geregel, aan de toekomst... Om 4 u snachts komt Viviana terug van haar studeersessie in de bib, en uit nood aan menselijk contact houden we een manzanillathee + homeopathiefeestje met ons 2 en daarna back to bed, waar zich het scenario herhaalt van de eerste helft van de nacht, met nóg meer toiletbezoek door de thee, tot het 8u is en ik moet opstaan en examen pediatrie gaan maken. (en in de namiddag kan je enkel onzinnige tekst schrijven op je blog)

Ondertussen is het eerste examen achter de rug, geslaagd vermoed ik. En weet ik dat je ook examens kan slagen zonder slapen, mooi meegenomen.

Het is echter niet al kommer en kwel hier, vooral als de zon schijnt, en ik op het dakterras van Chiara met zicht op de bergen en een halve kathedraal kan gaan studeren, of als we 'savonds als pauze een ijsje gaan eten op de plaza mayor die rond 9u uitpuilt van mensen met hetzelfde idee.
Én niet te vergeten: als Caroline op bezoek komt! En tegelijkertijd Eyjajakfalöful zijn as tot over Spanje blaast. Jammer voor Caroline, (maar toch niet té hoop ik), te meer daar na 1 zonnige avond, de rest regenweer was, maar leuk voor mij, om 3 dagen langer haar leuke companie te hebben, om rond te wandelen, uren in de bib te slijten en te leren nadenken over maar 1 keer per week naar de supermarkt gaan (ik ga elke dag, soms 2 keer per dag :)


Om te tonen dat het weer ook hier wisselvallig kan zijn: hier een foto van Elise en Chiara op een willekeurige lentedag, na de twee foto's van Caro en ik op een andere willekeurige lentedag

Een andere gebeurtenis was het afscheid van Salma (ze maakt al haar examens in 2e zit en zal dus pas in juni terugzijn) die voor de gelegenheid een heerlijke couscous gemaakt heeft en alweer met interessante en grappige Arabische verhalen afkwam. Blijkt dat de Libanezen een beetje de Hollanders onder de Arabieren zijn (wat betreft zot-heid en extravertie). Een van de weinige gelegenheden voor een foto van de 4 kotgenootjes:

Faits divers:

1) in een nacht zijn de temperaturen gezakt van 30° naar 0°, en nergens werkt de verwarming nog dus het is koud binnen en buiten, veel te koud voor een land als Spanje!

2) Laatst heb ik twee slagen gekregen:
Een morele slag door de neuroloog die vond dat de vlamingen (en eigenlijk ook Nederland) kortzichtig zijn door het Nederlands als officiële taal te houden, en dat dat de interessante internationale uitwisseling toch sterk beperkt in Vlaanderen en Nederland, want wie wil nu naar een land gaan waar ze een soort dialect of een nutteloze taal praten (zoals het Baskisch, Catalaans, Valenciaans...). Zoals jullie mij kennen ben ik daar natuurlijk helemaal niet tegen ingegaan, ik houd mij trots liever voor mezelf, en kleineer mijn taal lachend mee. (maar binnenin was ik kwaad:)

De fysieke slag werd mij toegediend door een van de stadsgekken van Salamanca, op een doodgewone drukbevolkte avond, keihard op mijn rug. Misschien lokte ik het uit door iets te onsubtiel te vluchten van hem die eerder al zonder aanleiding een vriendinnetje van mij op haar arm geklopt had. Er moeten er van alle soorten zijn, maar ik liep er toch een week lang door getraumatiseerd.

Academisch nieuws
De stages zijn aaaallemaal afgelopen, het was een interessant jaar wat dat betreft, geriatrie, pediatrie, psychiatrie, een beetje oftamologie, neurochirurgie en neurologie. Hoewel het passieve stages waren heb ik er toch hier en daar wat van bijgeleerd. Grootste besluit is dat ik geen patiënt in een Spaans ziekenhuis wil zijn, en dat de dokters hier nooit communicatieles van de maeseneer gekregen hebben. En dat gratis gezondheidzorg (wat hier het geval is, alles wordt betaald door de sociale zekerheid) een slechte zaak is. Dit doordat er heel veel mensen met niets naar het ziekenhuis komen (het is toch gratis), waarmee enorm veel tijd verloren gaat, en dit ten koste van de mensen die werkelijk erge aandoeningen hebben (alhoewel dat het spaans organisatiegebrek daar ook iets mee te maken kan hebben).

De laatste lessen komen er aan, of dat is toch wat ik elke dag hoop, want er komt blijkbaar geen eind aan.

En er is de blok, hetgeen echter enigszins bemoeilijkt wordt door het gebrek aan cursussen en eigen notities, én door het feit dat het nog steeds les is, én door het feit dat 'zwaar studeren' voor de meeste mensen die ik hier ken, een kleine 4 uurtjes per dag is (en in het weekend niets natuurlijk), en ik toch meer werk heb dan dat, waardoor ik heel veel nee moet zeggen, en daar ben ik slecht in.

Examens vallen op 24 mei (pediatrie), 27 mei (psychiatrie,) 3 juni (trauma en reumatologie), 4 juni (oftalmologie)

En dan VAKANTIEEEE: 4 juni, richting Galicië en Asturias, ter afscheid van het jaar, ik ga de hele tijd wenen